Σάββατο, 23 Ιουνίου 2018

Η ακριβή γραβάτα του "αριστερού" Πρωθυπουργού !



Πληρώνει και αυτή την γραβάτα του Τσίπρα που μας κόστισε 100 δις !

Στα παλιά στέκια της Ομόνοιας



Στην Ομόνοια παλιά σημείο συνάντησης δεν ήταν μόνο το φαρμακείο του Μπακάκου αλλά και το ζαχαροπλαστείο-γαλακτοπωλείο  του Μπερνίτσα γωνία Πανεπιστημίου και Πατησίων.


Ήταν από τα πρώτα μαγαζιά που από το 1910 είχε τηλέφωνο.


Οι πάστες...το μιλφέιγ...η σαντιγί ήταν άγνωστα στην Ελλάδα και ο Μπερνίτσας

ήταν ο πρώτος που τόλμησε να τα βάλει στο μαγαζί του.
Κοσμικό στέκι της εποχής κυριλέ θα έλεγα και φυσικά δεν το προτιμούσαν
οι επαρχιώτες γιατί εκτός των άλλων δεν μπορούσαν να αφήσουν μέσα
στο μαγαζί τους μπόγους τους.
Ήταν ανοικτό όλο το 24ωρο και οι σερβιτόροι έβγαζαν διπλό μεροκάματο
από τα πουρμπουάρ κάτι που συνήθιζε η υψηλή πελατεία να κάνει
αφήνοντάς το επιδεικτικά στο πιατάκι.
Ο Μπερνίτσας ήταν και ο πρώτος ντηλιβεράς γιατί διέθετε κατ΄οίκον
φρέσκο γάλα εμφιαλωμένο παρακαλώ αλλά και εδέσματα συνεργαζόμενος με ονομαστούς μαγείρους της εποχής.
Οι τιμές δεν ήταν για όλους....
Απασχολούσε πολλούς ανθρώπους οι οποίοι στην συνέχεια άνοιγαν
δικά τους μαγαζιά.
Ερχόντουσαν νέοι με συστάσεις από την επαρχία και πήγαιναν
να πιάσουν δουλειά.
Η πρώτη τους εντύπωση ήταν ο συνωστισμός στο μαγαζί...η μυρουδιά
του φρέσκου βούτυρου...η ποικιλία των γλυκών στις βιτρίνες.
Γνωστό και το βουστάσιο Μπερνίτσα στην Ιερά Οδό...
Όσοι σύχναζαν στου Μπερνίτσα ήταν γνωστοί ως βουτυρομπεμπέδες

από τους μάγκες της Ομόνοιας.
Άλλο σημείο συνάντησης ήταν και το καφενείον "ΤΟ ΝΕΟΝ"
γνωστό στέκι των οικοδόμων.
Το πασίγνωστο αυτό καφενείο της ιστορικής πλατείας ήταν και στέκι
για προξενειά.
Νέοι κυρίως από την επαρχία ευκατάστατοι που ήθελαν Αθηναία νύφη για να την πάνε με καμάρι στον τόπο τους.
Έκλειναν εκεί τα ραντεβού τους με τις προξενήτρες.
Φυσικά το φαρμακείο του ΜΠΑΚΑΚΟΥ ήταν το δημοφιλέστερο σημείο
συνάντησης και το ήξεραν οι πάντες σε όλη την Ελλάδα.
Μπροστά υπήρχαν πολλοί μικροπωλητές που έβγαζαν καλό μεροκάματο
όπως και πολλές γόπες από τσιγάρα λόγω της αναμονής των ραντεβού
που δεν ήταν συνήθως στην ώρα τους.

https://pisostapalia.blogspot.com/

Η κοπέλα που έσπασε το «άβατο» των ανδρών και έγινε λούστρος στην Αθήνα του 1911.




Η θυμωμένη αντίδραση του αδελφού της και η αυθόρμητη συμπαράσταση των συναδέλφων της «Δεσποινίς-λούστρος»,  έγραψαν με θαυμασμό και συνάμα με απορία οι εφημερίδες της εποχής. «Το πράγμα δεν είνε σύνηθες, όχι μόνον διά τας Αθήνας αλλά και δια πόλεις μεγαλυτέρας και μάλλον προηγμένας εις τα τοιούτου είδους κοινωνικά ζητήματα», έγραφαν τον Μάρτιο του 1911 οι δημοσιογράφοι. Στο ρεπορτάζ  τους σημείωναν ότι «δεν χρειάζεται μόνον θάρρος και δύναμις θελήσεως διά μίαν γυναίκα – και μάλιστα νέαν και όχι άσχημον- να αποφασίσει  να καθίση εμπρός εις το χαλκοστόλιστον κασελάκι του υποδηματοκαθαριστού, αλλά είναι επίσης απαραίτητος και η ανοχή της κοινωνίας προς το παράξενον τούτο θέαμα». Η καθόλου άσχημη, άρα ωραία κοπέλα, ονομαζόταν Βασιλική Οικονόμου. Τόλμησε να εγκατασταθεί στην πλατεία Ομονοίας δίπλα στο περίπτερο του τραμ, ανάμεσα σε δύο άνδρες λούστρους. Αμέσως, άρχισε να καθαρίζει τα παπούτσια των περαστικών μπροστά στα έκπληκτα μάτια των ανταγωνιστών της. 21 Μαρτίου 1911. 


Το χρονογράφημα που προκάλεσε αίσθηση στην κοινή γνώμη  





 Αθήνα, λούστροι στην οδό Αθηνάς, 1954. Φωτό: Léonard Gianadda 
Ο ξυλοδαρμός της Βασιλικής Σύμφωνα με τον χρονογράφο της εφημερίδας «Εμπρός», τα μάγουλα της κοπέλλας ήταν κατακόκκινα, όχι λόγω της ενδεχόμενης ντροπής που μπορεί να αισθάνθηκε παραβιάζοντας το άβατο των ανδρών, αλλά από τα χαστούκια ενός συγγενικού της προσώπου που της επιτέθηκε, μόλις έμαθε τη δραστηριότητά της . Το καταπληκτικό είναι ότι οι άνδρες συνάδελφοί έσπευσαν αμέσως σε βοήθεια και την απέσπασαν από τα χέρια του «προσβεβλημένου» αδελφού. «Καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή, πολύ περισσότερο αυτή του βιοπαλαιστή», φώναξαν οι λούστροι της Ομονοίας και περιέθαλψαν με συμπάθεια τη Βασιλική. Όπως προέκυψε από το ρεπορτάζ, η Βασιλική ήταν μια έντιμη κοπέλα που μπροστά στην απελπισία της ανεργίας έστησε το κασελάκι της για να μπορέσει να ζήσει. Και το έκανε με αξιοπρέπεια. Ο γυναικείος ανταγωνισμός Τα φώτα της δημοσιότητας έπεσαν πάνω στους λούστρους της Ομόνοιας που έδωσαν αρκετές συνεντεύξεις. Όταν ένας από αυτούς ρωτήθηκε εάν φοβάται τον γυναικείο ανταγωνισμό στην δουλειά, απάντησε γελώντας «μιά γυναίκα δεν μπορεί να με φτάσει σε ταχύτητα. Όσο αυτή θα γυαλίζει ένα ζευγάρι, εγώ θα γυαλίζω τρία. Και θα τα γυαλίζω καλύτερα». Στο ερώτημα τι θα γίνει εαν και άλλες γυναίκες μιμηθούν τη Βασιλική, έδωσε μια αποστομωτική απάντηση: «Στην Αθήνα υπάρχουν 300 χιλιάδες πόδια. Οσο κι αν πληθύνουν οι λούστροι πάντα θα είναι αρκετά τα πόδια για να ζούμε»!... 

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr

Αυτοκτονίες ερωτευμένων ζευγαριών τη δεκαετία του 1930

ZEYGARI (1)Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς.
Ρομαντικές ιστορίες αγάπης συγκλόνιζαν την ελληνική κοινωνία το 1931. Το ένα μετά το άλλο, νεαρά ζευγάρια αυτοκτονούσαν προκαλώντας από τη μία ανθρώπινες τραγωδίες και από την άλλη πλημμυρίζοντας τις εφημερίδες με ατελείωτα ανθρώπινα και ευαίσθητα κείμενα. Μάλιστα σε διάστημα ενός και μόνον μηνός (Απρίλιος 1931) αυτοκτόνησαν τρία ζευγάρια! Ένας έγγαμος υποδηματοποιός με τη φτωχή ρελιάστρα ερωμένη του, ένα ζευγάρι ανήλικων μαθητών στην Καλλιθέα και, τέλος, ένας ανθυπολοχαγός με την αγαπημένη του Λιλή.
Το τελευταίο αυτό ζευγάρι προκάλεσε και τη μεγαλύτερη εντύπωση αφυπνίζοντας τις Αρχές να πάρουν μέτρα για να ανακοπεί το φαινόμενο των ερωτικών αυτοκτονιών. Ο 27χρονος αξιωματικός Βασίλειος Γ., γόνος στρατιωτικής οικογένειας, αγαπούσε την 20χρονη καλλονή Λιλή Α. Προσπαθούσε δε να ενταχθεί στους κόλπους τη νεοσύστατης Αεροπορίας, ώστε να εισπράττει μεγαλύτερο μισθό και να αντεπεξέλθει στις ανάγκες ενός γάμου. Ωστόσο, η οικογένειά του δεν έβλεπε με καλό μάτι την επιλογή του, δεδομένης της κακής οικονομικής κατάστασης της αγαπημένης του.
Ο πατέρας του, απόστρατος αξιωματικός, φρόντισε ώστε να απορριφθεί ο γιος του, οπότε το ζευγάρι βρέθηκε σε αδιέξοδο. Αποφάσισαν λοιπόν να πάνε για περίπατο στην εξοχή του Γαλατσίου. Εκεί, αφού απόλαυσαν τους μεζέδες της ταβέρνας του «Μοστρού», ήπιαν τα σχετικά καραφάκια τους και σε ευθυμία κατευθύνθηκαν απέναντι στο εξοχικό ξενοδοχείο «Δροσιά». Εκεί παρήγγειλαν εκ νέου ούζο και, αφού κένωσαν το καραφάκι τους, ο αξιωματικός πυροβόλησε την αγαπημένη του και μετά αυτοπυροβολήθηκε. Περισσότερο όμως εντυπωσίασε το γεγονός ότι και οι δύο νέοι έφυγαν από τη ζωή αγνοί! Εκείνη είχε βγάλει μόνο το καπέλο και τα παπούτσια της και εκείνος το αμπέχονό του. Οι επιστολές που άφησαν στις οικογένειές τους αποτελούσαν μνημεία ευαισθησίας, ενώ στο τελευταίο ταξίδι τους στο Α’ Κοιμητήριο των Αθηνών τούς ακολούθησαν βουβοί δεκάδες χιλιάδες ανθρώπων.

Οι εξερευνήσεις







  • Πηγαίναμε για παιχνίδι αλλά την κοπανάγαμε από την αλάνα και σύντομα βρισκόμαστε εκτός συνόρων δηλαδή εκτός γειτονιάς.
    Μπροστά οι μεγαλύτεροι πίσω οι μικρότεροι Λένορμαν...γραμμές του τραίνου
    κοιτάς αριστερά κοιτάς δεξιά και τρεχάτοι να βρεθούμε στην μεγάλη πλατεία
    την Ομόνοια.
    Κάπως μας φαινότανε...σαν κατόρθωμα...ότι μεγαλώναμε....
    Τσιμουδιά μην το μάθουν πίσω στο σπίτι....
    Μας έπαιρνε μυρουδιά κανένας γείτονας και το έλεγε στις μανάδες...είπαμε στα παιδιά εκείνες έκαναν κουμάντο.
    Κόκκινα τα μάγουλα από τα σκαμπίλια χωρίς καμμία δικαιολογία
    παρά μόνον ...."...ξέρεις εσύ ...για να σε ξαναδώ...."
    Μετά σύσκεψη στην αλάνα για να βρεθεί ο προδότης και όταν βρισκότανε
    φυσικά και πλήρωνε.
    Υπήρχαν και οι σφεντόνες...τα τόπια μεσημέρι την ώρα του ύπνου κάτω από το παράθυρο...τενεκεδάκι στην ουρά της γάτας του.
    Δεν ήταν όλοι της παρέας θαρραλέοι ...ένας δυό οι άλλοι ακολουθούσαν....
    Η αλήθεια είναι ότι δεν υπήρχαν σοβαροί κίνδυνοι τότε για να πάς από τον Βούθουλα στην Ομόνοια εκτός από τα αυτοκίνητα που δεν ήταν και πολλά.
    Η εξερεύνηση έφθανε και στο Μεταξουργείο εκεί στα θέατρα για χάζεμα στις
    μαρκίζες.
    Γι αυτή την βόλτα αν το μάθαιναν στο σπίτι ο πέλεκυς έπεφτε βαρύτερος....
    Οίκοι ανοχής...η ΧΑΒΑΗ κάτω από το ΠΕΡΟΚΕ στην Οδυσσέως το γνωστό ΑΥΣΤΗΡΩΣ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΝ καμπαρέ...για ειδικά γούστα....των Κατελάνων.
    Ακόμα και τα πρωϊνά απ΄έξω υπήρχαν ξέμπαρκοι από το βράδυ ντυμένοι  περίεργα  (τραβεστί) και πολλές φορές να τσακώνονται.
    Το καταπληκτικό ήταν ότι έξω από τα "σπίτια"στα σκαλιά καθόντουσαν
    οι εργαζόμενες και όταν έβλεπαν παιδιά να χαζεύουν τα μάλωναν για να γυρίσουν στα σπίτια τους.
    Άλλα χρόνια...διαφορετικός κόσμος....

Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2018

29 Σεπτεμβρίου 2014...και διηγώντας τα να κλαίς



Πάγια θέση του ΣΥΡΙΖΑ είναι η διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, τόνισε ο γραμματέας του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης Δημήτρης Βίτσας.
«Η επιμήκυνση δεν είναι διαγραφή είναι πολιτική επιτήρηση» επεσήμανε κατά τη διάρκεια συνέντευξης του στον ΣΚΑΪ και συμπλήρωσε «μόνο ο κ. Σαμαράς διεκδικεί πιστοποιητικό βιωσιμότητας τη στιγμή που κανένας άλλος στην Ευρώπη, δεν υποστηρίζει ότι το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο».
Ασκώντας έντονη κριτική στην κυβερνητική πολιτική επεσήμανε ότι «πρόγραμμα της κυβέρνησης είναι μόνο το μεσοπρόθεσμο» και πρόσθεσε ότι για να κάνει η κυβέρνηση φοροελαφρύνσεις θα πρέπει να πάρει ισοδύναμα.


Τσίπρας και Καμμένος μας "έβγαλαν" από τα μνημόνια και μας έβαλαν στην γαλέρα για πολλά χρόνια !