Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2016

Κάνε κουράγιο Ελλάδα μου !




"Επειδή από ό,τι βλέπω και εσείς και η πρόεδρός σας κάνει κόπι - πάστε τις ανακοινώσεις της ΠΟΕΔΗΝ..." 
είπε ο κ. Πολάκης 
(αναπληρωτής
 υπουργός υγείας )απευθυνόμενος στην Δημοκρατική Συμπαράταξη...


...όπως λέμε.... πούτ δε κοτ ντάουν...

1961 Ο σκληρός άντρας

Και από Στυνόμευση καλά τα πάμε !

Αποκεφάλισαν την προτομή της Λέλας Καραγιάννη! Αποκαρδιωτικές φωτογραφίες

Αποκεφάλισαν την προτομή της Λέλας Καραγιάννη! Αποκαρδιωτικές φωτογραφίες
Φωτό twitter / @AthensMayor


Μπορεί να ήταν στον πεζόδρομο της οδού Τοσίτσα από το 1963, μπορεί αυτή η γυναίκα να έδωσε την ζωή της για την χώρα της αλλά οι βάνδαλοι δεν ξέρουν από αυτά.
Κάποιοι αχαρακτήριστοι βανδάλισαν την προτομή της ηρωίδας της εθνικής αντίστασης, Λέλας Καραγιάννη. Έκοψαν το κεφάλι και προκάλεσαν φθορές σε όλη την επιφάνεια του προσώπου...
Τις αποκαρδιωτικές φωτογραφίες δημοσιεύει στον προσωπικό του λογαριασμό στο Twitter ο Δήμαρχος Αθηναίων, Γιώργος Καμίνης, ο οποίος κάνει λόγο για "ωμή βία και βεβήλωση της ιστορίας".
Δείτε τις...



Βανδαλισμός της προτομής της Λέλας Καραγιάννη, στην Τοσίτσα. Ωμή βία και βεβήλωση της ιστορίας.





Όλο και πιο ευρύ να γίνει το μέτωπο των πολιτών απέναντι στην ιστορική άγνοια, την ισοπέδωση και την ωμή βία.


Ποιά ήταν η Λέλα Καραγιάννη
Για την ιστορία, η Λέλα Καραγιάννη γεννήθηκε το 1898 και εκτελέστηκε στις 8 Σεπτεμβρίου του 1944 από τους γερμανούς κατακτητές. Κατά την Γερμανική κατοχή, έγινε μέλος της αντίστασης, μετατρέποντας το σπίτι της σε αρχηγείο της οργάνωσης «Μπουμπουλίνα».
Την οργάνωση δημιούργησε και χρηματοδότησε η ίδια, το 1941. Στόχος της οργάνωσης ήταν η φυγάδευση Βρετανών στρατιωτών στο Κάιρο αλλά και δολιοφθορές κατά του εχθρού. Η οργάνωση διώχθηκε ανηλεώς από την Διεύθυνση Ειδικής Ασφαλείας του Κράτους κάτι που στοίχισε την μεταπολεμική δικαστική καταδίκη των μελών της Ειδικής Ασφάλειας.
Τον Ιούλιο το 1944, η Λέλα Καραγιάννη συνελήφθη από την Γκεστάπο μαζί με πέντε από τα παιδιά της, βασανίστηκε στα κρατητήρια της οδού Μέρλιν, μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Χαϊδαρίου και ύστερα από λίγο διάστημα εκτελέστηκε από τους Γερμανούς κατακτητές στο παρακείμενο άλσος Χαϊδαρίου μαζί με άλλους 27 αγωνιστές της Αντίστασης, στις 8 Σεπτεμβρίου 1944, περίπου ένα μήνα πριν από την Απελευθέρωση.

http://www.newsit.gr

Σπάνιες φωτογραφίες από την οδό Πατησίων βγαλμένες από παραμύθι



Ρετρό φωτογραφίες βγαλμένες από μια άλλη εποχή, δείχνουν ένα πρόσωπο της οδού Πατησίων που οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν, ενώ οι παλιότεροι αναπολούν…
Η Οδός Πατησίων είναι από τους κυριότερους οδικούς άξονες της Αθήνας, με μήκος 4,5 χιλιομέτρων. Ξεκινά από την οδό Πανεπιστημίου στο κέντρο της Αθήνας, πολύ κοντά στην Πλατεία Ομονοίας, και με κατεύθυνση προς βορρά, οδηγεί στα Πατήσια, συνοικία της Αθήνας από την οποία έλαβε το όνομά της. Παλαιότερα, και έως τα μέσα του 20ού αιώνα, τα Πατήσια ήταν εξοχή και ο δρόμος αυτός τα συνέδεε με την Αθήνα, διερχόμενος από άκτιστες εκτάσεις. Με την ανάπτυξη όμως της Αθήνας, και μέχρι τη δεκαετία του 1970, η Πατησίων εξελίχθηκε σε σημαντικό δρόμο που διέρχεται μέσα από την πόλη, ανάμεσα σε συνοικίες όπως η Κυψέλη, η Πλατεία Βικτωρίας και η Πλατεία Αμερικής.
Στα χρόνια μετά την Κατοχή, ένα τμήμα της οδού, από την αρχή της στην οδό Πανεπιστημίου μέχρι την Πλατεία Αμερικής, μετονομάστηκε σε οδό 28ης Οκτωβρίου, προς τιμήν της νεότερης εθνικής επετείου του ελληνικού κράτους, όμως η ονομασία Πατησίων παραμένει ο συνηθέστερος τρόπος αναφοράς στην οδό.
Η οικία Σαριπόλου στην οδό Πατησίων - Κατεδαφίστηκε το 1960 - Saripolos mansion - Demolished 1960
Η οικία Σαριπόλου,Πατησίων- Κατεδαφίστηκε το 1960

Αλυσίδα (τέρμα Πατησίων) - Alysida (end of Patission St.)
Αλυσίδα (τέρμα Πατησίων)


1956,Σταθμός τραίνου Άνω Πατησίων. Εγκαινιάστηκε  12/2/56 μαζί με τους σταθμούς «Κάτω Πατήσια» & «Αγ. Νικόλαος».
Τα Πατήσια στα τέλη του 19 ου αιώνα.Διακρίνονται από αριστερά τα κτίρια του Πολυτεχνείου και του Μουσείου και η οδός Πατησίων

1949,Πλατεία Αμερικής ή «πλατεία Ανθεστηρίων» ή «πλατεία Αγάμων»
1964,Κυψέλη-οδός Φωκίωνος Νέγρη
select1956
1956,Η πολυκατοικία του σημερινού Select, Φωκίωνος Νέγρη και Επτανήσου
platiakypselis1930
Προπολεμική φωτογραφία της Πλατείας Κυψέλης (1925), που στο δεξιό διακρίνεται η Φωκίωνος Νέγρη και στο κέντρο, ο θερινός κινηματογράφος Αττικόν, στην παλιά του θέση.
plateia-kypselis-1950
Η πλατεία Κυψέλης (ή πλατεία Κανάρη), φωτογραφημένη από λίγο πιο πάνω από τα δημοτικά σχολεία.
athina1800
Η περιοχή Κυψέλης και Πατησίων, με θέα την Ακρόπολη, στα τελευταία χρόνια της Τουρκοκρατίας.
1953,Χιονισμένη Κυψέλη. Ενα από τα πρώτα ιταλικά τρόλει της Αθήνας της γραμμής 2, Κυψέλη -Παγκράτι
1965,Πλατεία Εξαρχείων
%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b5%ce%af%ce%bf-%ce%bb%ce%ae%cf%88%ce%b7%cf%82-4
1940 Πατησίων,πλατεία Αιγύπτου
πολυτεχνείο
1890 Πολυτεχνείο,Αθήνα
πολυτεχνειο
1900 Πολυτεχνείο,Πατησίων
πατησιων
1920 Πατησίων και Ηπείρου

αρχαιολογικο μουσειο

1900 Πατησίων,Αρχαιολογικό μουσείο
πατησιων

1942 Πατησίων,Αθήνα
πατησιων












1909 Η Πατησίων μεταξύ Κεφαλληνίας και Πλατεία Αγάμων (Αμερικής),Αθήνα
πατησιων
1949 Αθήνα,Πατησίων
1930,Το Acropole Palace επί της Πατησίων.
%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b5%ce%af%ce%bf-%ce%bb%ce%ae%cf%88%ce%b7%cf%82-14












1930 Αθήνα,Πατησίων
πατησιων
1950,Πατησίων Ξενοδοχείο Ακροπολ
1862,Εξάρχεια

Αν σας άρεσε κάντε μας like στο Facebook:Socialsecurity.gr

πηγή:kypselis.gr
wikipedia
athenswalk.net

Ρετρό - Ακταίον: Η ξεχωριστή ιστορία του κτίσματος στο Νέο Φάληρο!

Στην περίοδο του Βαλκανικού πολέμου στην περιοχή του Νέου Φαλήρου ένα γνωστό ξενοδοχείο της εποχής εκείνης για τις ανάγκες του πολέμου μετατράπηκε σε Ναυτικό Νοσοκομείο.
Έκτοτε ποτέ ξανά δεν επέστρεψε στην πρώτη του χρήση αφού ακόμη μέχρι και σήμερα στο χώρο αυτό στο Νέο Φάληρο έχει ανεγερθεί ιδιωτικό θεραπευτήριο.
Διαβάστε την ιστορία του και μεταφερθείτε νοερά σε εκείνη την εποχή.

Κατά την περίοδο του Βαλκανικού Πολέμου του 1912-13, η Υγειονομική Υπηρεσία του τότε Βασιλικού Ναυτικού για τις ανάγκες του πολέμου, δημιούργησε πρόσκαιρο Ναυτικό Νοσοκομείο στο Νέο Φάληρο το οποίο στεγάστηκε στο ξενοδοχείο "ΑΚΤΑΙΟΝ" με αποστολή τη συνδρομή του Ναυτικού Νοσοκομείου Ναυστάθμου Σαλαμίνας το οποίο αδυνατούσε να καλύψει τις τεράστιες ανάγκες του πολέμου σε τραυματίες.
Το ξενοδοχείο ΑΚΤΑΙΟΝ χρησιμοποιήθηκε ως Ναυτικό Νοσοκομείου Νέου Φαλήρου με Διεθυντή τον επίατρο Αποστολίδη που είναι γνωστός λογοτέχνης Παύλος Νιρβάνας.

Η κατάσταση με τα Ναυτικά Νοσοκομεία το 1912:

Το Νοσοκομείο Σαλαμίνας ήταν στην ουσία το παλιό Ναυτικό Νοσοκομείο Πειραιά, που ιδρύθηκε το 1869 και στεγάζονταν σε κτήριο του Τελωνείου Πειραιά, μέχρι την οριστική του μεταφορά στην Σαλαμίνα το 1890.

Δεν πρέπει να συγχέουμε αυτό το Ναυτικό Νοσοκομείο Πειραιά με το Ρωσσικό Νοσοκομείο Πειραιά επί της οδού Μουτσοπούλου στη Ζέα το οποίο μετονομάστηκε σε Ναυτικό Νοσοκομείο Πειραιά το 1925 όταν ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας Ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας Ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης τ απαλλοτρίωσε προς όφελος του ελληνικού δημοσίου. Αν και αξίζει να αναφέρουμε ότι και το Ρώσσικο Νοσοκομείο την περίοδο αυτή (1912-13) αν και δεν ανήκει στη δύναμη της Υγειονομικής Υπηρεσίας Β.Ν. δέχεται πληθώρα ναυτών πολεμικών σκαφών προς περίθαλψη.

Και αφού λοιπόν έτσι έχει η κατάσταση με την περίθαλψη, δημιουργείται εντός του ΑΚΤΑΙΟΝ και μόνο για τις ανάγκες του πολέμου το Ναυτικό Νοσοκομείο Νέου Φαλήρου.

Διοικητής του Ναυτικού Νοσοκομείου Νέου Φαλήρου είναι ο Επίατρος Πέτρος Αποστολίδης που είναι ο γνωστός ειδικά για τον Πειραιά ακαδημαϊκός, ποιητής και λογοτέχνης Παύλος Νιρβάνας. Ο Νιρβάνας αν και σύμφωνα με το πλάνο της εποχής θα διοικούσε το νοσοκομείο μόνο για την περίοδο του 1912-13, όμως το νοσοκομείο λειτούργησε ξανά και στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (1914 - 1918) και στην Μικρασιατική Εκστρατεία (1919-1922).


Ο Νιρβάνας περιγράφοντας την κατάσταση εντός του Νοσοκομείου που επικρατούσε τότε γράφει:
"Στα 1912 είχα την διεύθυνση του έκτακτου Ναυτικού Νοσοκομείου του Νέου Φαλήρου που είχε εγκατασταθεί στο μεγάλο ξενοδοχείο ΑΚΤΑΙΟΝ πλησίον του σταθμού του Νέου Φαλήρου. Από τη δοξασμένη αλλά σύντομη δράση του Ελληνικού Στόλου δεν είχαμε παρά λιγοστούς τραυματίας. Και επειδή το νοσοκομείο είχε περισσές κλίνες, λάβαμε την διαταγή να δεχόμεθα και άντρες του Στρατού Ξηράς. Κάθε φορά λοιπόν που τα πλωτά νοσοκομεία αποβίβαζαν στην προβλήτα της Τρούμπας νέους τραυματίες το νοσοκομείο μας είχε το μερίδιό του. Μια μέρα θυμάμαι είχαμε ειδοποιηθεί να παραλάβουμε από το "Ιωνία" έναν αριθμό τραυματιών. Ένας ανθυπίατρος με δύο νοσοκόμους είχαν κατεβεί στον Πειραιά να τους παραλάβει.

Και κατά τις οχτώ το βράδυ το τραυματιοφόρο αυτοκίνητο, μας αποβίβασε στην πόρτα του νοσοκομείου καμία δεκαρία φαντάρους και τσολιάδες με διαφόρων ειδων τραύματα.
-Έχεις σοβαρούς τραυματίες; ρώτησα τον Ανθυπίατρο που τους είχε παραλάβει.
-Οι τραυματίαι, μου ανέφερε, έχουν επιδεθεί μέσα στο καράβι και δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω λεπτομερώς τα τραύματά τους. Ένας φαντάρος όμως από αυτούς φαίνεται να υποφέρει πολύ. Βογγούσε τρομακτικά σε όλο μας το ταξίδι από τον Πειραιά. Στο παραμικρότερο τίναγμα του αυτοκινήτου ούρλιαζε κυριολεκτικώς τόσο που παραγγείλαμε στον σωφέρ να πηγαίνει όσο μπορεί σιγώτερα.

Ένα από τα δωμάτια του ΑΚΤΑΙΟΝ. Χρησιμοποιήθηκαν ως θάλαμοι νοσηλείας όταν το ξενοδοχείο ''επιτάχθηκε''για να λειτουργήσει ως Ναυτικό Νοσοκομείο Νέου φαλήρου. Από την περιγραφή του Νιρβάνα γίνεται κατανοητό ότι σε όλες τις μεγάλες μονάδες του στόλου υπήρχε η παρουσία ιατρών και νοσοκόμων που παρείχαν τις πρώτες βοήθειες εν πλω μέχρι και την μεταφορά τους στο Νοσοκομείο. Το "ΙΩΝΙΑ" που αναφέρει ήταν πλωτό νοσοκομείο, ενώ το άλλο μεγάλο πλωτό νοσοκομείο ήταν ο "ΑΛΒΑΝΙΑ" το οποίο οργανώθηκε και συντηρήθηκε με δαπάνες της Πριγκίπισσας Μαρίας Βοναπάρτη και είχε μεταφέρει πάνω από 16.000 τραυματίες, διέθετε 250 κλίνες, αριθμό απίστευτο για την εποχή εκείνη αλλά ακόμα και για τα σημερινά δεδομένα.

Η παραδοξότητα της ιστορίας:

Το ξενοδοχείο ΑΚΤΑΙΟΝ μετά τον συμμαχικό βομβαρδισμό του 1944 καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό και ουδόποτε ξαναεπισκευάσθηκε.

Στην θέση του βρίσκεται σήμερα το ιδιωτικό νοσοκομείο. Λες και η ιστορία έπαιξε με την ιστορική μνήμη και στην θέση ενός έστω και επιταγμένου ξενοδοχείου, που έγινε Ναυτικό Νοσοκομείο, σήμερα λειτουργεί ένα άλλο νοσοκομείο, ιδιωτικό αυτή την φορά.
http://www.athensmagazine.gr

Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2016

1954 Χαρούμενο ξεκίνημα

” …σκούπισ’ τα πόδια σου και πέρασε…”


Το Ποδόμακτρο


SHOESCLEANER 

Με τα πρωτοβρόχια του Φθινοπώρου ήρθαν στη μνήμα μας αλλοτινές συνήθειες και πρακτικές των ανθρώπων της παλιάς εποχής, τότε που οι δρόμοι δεν ήταν ασφαλτοστρωμένοι και η λάσπη κατά τους βροχερούς μήνες κολλούσε στα παπούτσια τους.

Κατά συνέπεια οι άνθρωποι για να αποφύγουν τη μεταφορά της λάσπης στο εσωτερικό των σπιτιών, τοποθετούσαν μπροστά στην είσοδο ένα μεταλλικό ποδόμακτρο, όπου οι εισερχόμενοι καθάριζαν και απομάκρυναν τη λάσπη από τα παπούτσια τους.
Τα ποδόμακτρα ήταν μεταλλικές λάμες που πακτώνονταν κάθετα στο έδαφος. Άλλα ποδόμακτρα ήταν απλά στην κατασκευή τους και άλλα κατασκευασμένα με διάθεση καλλιτεχνικής εμφάνισης. Ήταν σε χρήση ακόμη και μέχρι τη δεκαετία του 1950.
Μέχρι τότε σε κάθε νέα μονοκατοικία το ποδόμακτρο και το ρόπτρο στην είσοδο ήταν απαραίτητα στοιχεία τόσο από λειτουργική όσο και διακοσμητική άποψη.
Η λέξη ποδόμακτρο είναι σύνθετη από τις λέξεις πόδι+μάκτρον, όπου μάκτρον είναι οτιδήποτε χρησιμοποιούμε για να σκουπιστούμε.
Σήμερα λέγοντας ποδόμακτρο εννοούμε το χαλάκι της εισόδου. Κατ’ αντιστοιχία υπάρχει και το χειρόμακτρο, δηλαδή η πετσέτα που σκουπίζουμε τα χέρια μας.
Μέχρι πριν από περίπου τριάντα χρόνια, δηλαδή στις αρχές της δεκαετίας του 1980 μερικά από τα ποδόμακτρα είχαν απομείνει ακόμη, αφού αρκετά πριν είχε αρχίσει η σταδιακή εξαφάνισή τους.
Σήμερα μετά την πλακόστρωση όλων των δρόμων και την εξαφάνιση των μικρών πεζοδρομίων που υπήρχαν εκεί, εξαφανίστηκαν και τα λίγα ποδόμακτρα που είχαν απομείνει.
 Έμειναν μόνο κάποιες φωτογραφίες για να μας θυμίζουν την ύπαρξή τους.

1948 "ΜΑΝΤΑΜ ΣΟΥΣΟΥ"



Είναι το πρώτο έργο και μάλιστα από τα κλασικά του ΔΗΜΗΤΡΗ ΨΑΘΑ που ανεβαίνει στον Κινηματογράφο.
Το ΣΕΝΑΡΙΟ είναι του ΝΙΚΟΥ ΤΣΙΦΟΡΟΥ με εξαίρετο σεβασμό στο έργο του συγγραφέα και η
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ του ΤΑΚΗ ΜΟΥΖΕΝΙΔΗ.


alt



alt

ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ

ΜΑΡΙΚΑ ΝΕΖΕΡ ως ΜΑΝΤΑΜ ΣΟΥΣΟΥ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΟΓΟΘΕΤΙΔΗΣ ως ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΗΣ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΠΑΣ ως ΚΑΤΑΚΟΥΖΗΝΟΣ
ΝΤΙΝΟΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ, ΜΙΜΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΑΓΑΝΕΑΣ, ΕΛΕΝΗ ΧΑΤΖΗΑΡΓΥΡΗ,

Παραγωγή της ΜΕΓΑ ΦΙΛΜ

Είναι η πιο παλιά ταινία με θέμα το ιστορικό έργο του Δημήτρη Ψαθά.
Χαμένη στο χρόνο πίσω η "ΜΑΝΤΑΜ ΣΟΥΣΟΥ" παρουσιάζει με τρόπο ανάγλυφο στον Κινηματογράφο την κεντρική ηρωίδα αλλά και τα πρόσωπα ολόγυρά της.
Εντυπωσιακή πραγματικά στην ταινία η Συγκέντρωση τόσο μεγάλων ονομάτων Ηθοποιών στην ερμηνεία των ρόλων.


alt

alt

Η Μεγάλη μας Ηθοποιός, ΜΑΡΙΚΑ ΝΕΖΕΡ, ήταν εκπληκτική στο ρόλο της.
Το ίδιο καστ που μετέφερε την ταινία στον Κινηματογράφο, την είχε ήδη παίξει και στο ΘΕΑΤΡΟ με τεράστια επιτυχία.
http://cinefil.pblogs.gr