Τετάρτη, 24 Μαΐου 2017

Στην ντουλάπα έβαλε την γραβάτα ο Τσίπρας !

Άλλοτε....

"Είναι πολύ καλά τα νέα για να είναι αληθινά. Θα με αναγκάσουν να φορέσω και γραβάτα»



Και τώρα ...


" Νέα ρότα χάραξε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας για το θέμα του χρέους κατά την επίσκεψή του την Τετάρτη στο Υπουργείο Ενέργειας.
 Για την ακρίβεια εγκατέλειψε το χρέος ως την «μητέρα των μαχών» και έβαλε στην θέση του την έξοδο στις αγορές.
 Δεν δίστασε μάλιστα να θέσει ως ενδεχόμενο να αποδεχθεί το σχέδιο του Σόιμπλε το οποίο ο Τσακαλώτος απέρριψε στο πρόσφατο Eurogroup.  "

ΤHE TOC

Εν Αθήναις...οι παλιές γιαγιάδες



Οι ηλικιωμένες εκείνα τα χρόνια είχαν μια σοφία θα έλεγα....
Οι νεότεροι κρεμόντουσαν από τα χείλη τους.
Είχαν μια καλοσύνη....αγάπη ειδικά στα παιδιά.
Έβγαζαν το ξεροκόματο από την τσέπη τους έξω στο πεζοδρόμιο που καθόντουσαν τα απογεύματα και το μοιράζανε στα παιδιά.
Αγράμματες οι περισσότερες ....δεν γνώριζαν γραφή και ανάγνωση και υπέγραφαν με ένα σταυρό όπου χρειαζότανε.
Έλεγαν γελώντας ότι κάποτε ήταν και αυτές νέες και περάσανε δύσκολα.
Και πόσο περισσότερο δύσκολα να ήταν σκεπτόσουνα όταν και η γιαγιά ήταν ένοικος της αυλής ....στο δωματιάκι που έλαμπε από καθαριότητα.
Τα κοριτσόπουλα την εμπιστευόντουσαν και της τα έλεγαν όλα .
Αλλά και οι γειτόνισες τα οικογενειακά τους και έπαιρναν συμβουλές.
Το καθημερινό της πιάτο το είχε από την γειτονιά σκεπασμένο με την χαρακτηριστική καρό πετσέτα φαγητού δεμένη φιόγκο στο επάνω μέρος.
Στις κατσαρόλες τους οι κυρίες της αυλής πάντα είχαν ένα πιάτο παραπάνω
για την σοφή γιαγιά.
Για τα άτακτα παιδιά η βίτσα δεν έλειπε από τις μανάδες....
Η παιδαγωγική ήταν άγνωστη εκείνα τα χρόνια.
Έτρεχαν λοιπόν και οι άτακτοι στην γιαγιά και εκείνοι τους σκέπαζε στην αγκαλιά
της και τους γλύτωνε από την  τιμωρία.
Όταν κάποτε "έφυγε" έλειψε σε πολλούς.

Πίσω στα παλιά


Ριβολί




Ριβολί παίζει τον Κατήφορο.jpg
Ο κινηματογράφος Ριβολί βρισκόταν στη συμβολή των οδών Πεσματζόγλου, Σοφοκλέους και Αριστείδου, ανάμεσα στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και το Χρηματιστήριο. Πρόβαλλε επίλεκτες ταινίες. Αργότερα ξέπεσε στις τσόντες. 
Το κτίριο όπου στεγαζόταν εξακολουθεί να υπάρχει, αλλά το Ριβολί έχει κλείσει.

Garage στην Αθήνα του μεσοπολέμου


Mε τη σταδιακή διάδοση του αυτοκινήτου στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια του 
μεσοπολέμου, δημιουργήθηκαν νέες ανάγκες, τις οποίες ήρθαν να καλύψουν 
νέες επιχειρηματικές δραστηριότητες.Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, εντάσσονταν 
και οι σταθμοί αυτοκινήτων ή αλλιώς, γκαράζ.Διάφοροι τέτοιοι σταθμοί έκαναν 
την εμφάνισή τους από νωρίς στη πρωτεύουσα. Το πρώτο γκαράζ που ιδρύθηκε,
 θεωρείται αυτό του Ευστάθιου Σαρδέλη στη Πανεπιστημίου 47, χωρίς όμως να 
είναι γνωστό το πότε ακριβώς Το 1924 κάνει την εμφάνισή του ένα νέο "μέγα"
 γκαράζ, των Αδελφών Μηλά, επί της οδού Καρόλου 28. Βέβαια, αυτά δεν ήταν 
τα μοναδικά.Όμως, εκτός από τη φύλαξη των αυτοκινήτων, σκοπός των γκαράζ 
ήταν να προσφέρουν και άλλες υπηρεσίες, όπως το πλύσιμο ή η λίπανση του
 οχήματος.Οι απαιτήσεις, πάντως, για τη κάλυψη των ολοένα και αυξανόμενων 
αναγκών κάνει απαραίτητη την ύπαρξη νέων σύγχρονων γκαράζ στην Αθήνα.
Τη καλύτερη απάντηση έρχεται να δώσει ο σταθμός αυτοκινήτων των Αδελφών
 Απέργη.Ο σταθμός αυτός δεν ήταν μόνο ένα μεγάλο σε κλίμακα γκαράζ, αλλά 
διέθετε και τον πλέον σύγχρονο εξοπλισμό, ενώ αποτελούσε και ένα μοντέρνο 
αρχιτεκτονικά κτίριο. Κατασκευάστηκε τη περίοδο 1936-1938 σε σχέδια του 
αρχιτέκτονα Ρένου Κουτσούρηεπί της οδού Κανάρη 3 στο Κολωνάκι.
Το επταώροφο γκαράζ, είχε χωρητικότητα 150 αυτοκινήτων. Στο ισόγειο υπήρχε
 μια περιστροφική  πλατφόρμα για την μετακίνηση των οχημάτων, με δυνατότητα
 εφοδιασμού καυσίμων από τέσσερις αντλίες ή λίπανσης. Στο υπόγειο υπήρχε 
ολοκληρωμένη μονάδα συντήρησης, ενώ γινόταν και καθαρισμός με αντλία 
υψηλής πίεσης. Υδραυλικοί ανυψωτήρες έδιναν τη δυνατότητα για πλύσιμο και
 κάτω από το αυτοκίνητο, ενώ υπήρχε και εξοπλισμός για καθαρισμό στο εσωτερικό 
του.Η φροντίδα του οχήματος έφτανε μέχρι στην αφαίρεση των υπολειμμάτων 
και των ακαθαρσιών από τη βαλβολίνη στο κιβώτιο ταχυτήτων, με ειδικό 
απορροφητικό μηχάνημα. Φυσικά, γίνονταν και άλλες εργασίες όπως, 
ο έλεγχος της πίεσης των ελαστικών ή η αλλαγή αυτών καθώς και ευθυγράμμιση.
Όμως και η διαδικασία της φύλαξης των αυτοκινήτων γινόταν με σύγχρονο τρόπο.
 Δύο ανελκυστήρες αλλά και ειδικοί μεταφορείς φρόντιζαν για τη μετακίνηση 
τους σε κάθε όροφο. Επιπλέον, σε όλα τα επίπεδα του σταθμού, υπήρχαν
 εσωτερικά τηλέφωνα και θέρμανση.

Ο σταθμός αυτοκινήτων των Αδελφών Απέργη στην οδό Κανάρη 3. (1938) 


Διαφήμιση του υπερσύγχρονου εκείνη την εποχή, επταώροφου γκαράζ των Αδελφών Απέργη.

Τρίτη, 23 Μαΐου 2017

Περνούν τα χρόνια



















Ζαν Λουί Τρεντινιάν

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΕΙΔΗΣΗ !!!




Εντολή από Μαξίμου να εφαρμόσουν άμεσα τα αρμόδια Υπουργεία
τα παρακάτω ανακουφιστικά μέτρα προκειμένου να γυρίσουν το Πολιτικό κλίμα μετά
το αποτυχημένο χθεσινό eurogroup .....









«Δυστυχία σου Ελλάς με τα τέκνα που γεννάς...»




Τσίπρας...

Παραμονή της ψήφισης του νομοσχεδίου-ταφόπλακα σε μισθούς και συντάξεις
προκειμένου να πείσει το κοπάδι των  ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ....
«Τα νέα είναι τόσο θετικά που δυσκολευόμαστε να τα πιστέψουμε. Κρατάμε μικρό καλάθι βεβαίως, αλλά... Είναι πολύ καλά για να είναι αληθινά. Θα με αναγκάσουν να φορέσω και γραβάτα»...

Αποτέλεσμα του χθεσινού eurogroup...

"

Η κυβέρνηση ψήφισε το πολυνομοσχέδιο, δεσμεύτηκε σε υπερπλεόνασμα 3,5% ως το 2022 αλλά δεν πήρε ούτε το κλείσιμο της αξιολόγησης και τη δρομολόγηση της δόσης ακόμη και κατά τμήματα - 

Για τις 15 Ιουνίου παραπέμπονται οι αποφάσεις "






Συμπέρασμα.....

Κολλητήρια....Και τα βουνά με τα πιλάφια που μας έταζες πατέρα ;

Καραγκιόζης...Τρίχες τέκνα μου !!!!!



Εν Αθήναις...Αέρηδες




Αέρηδες στην Πλάκα...πολύ παλιά η πάνω φωτογραφία αλλά και σήμερα από το ίδιο σημείο ίδια είναι η εικόνα.

Ευτυχώς μέσα στην γενική καταστροφή από ανικανότητα ...αδιαφορία...ρεμούλα κάποιοι θησαυροί μας διατηρούνται....
Πολλά οφείλονται στους κατοίκους της Γειτονιάς των Θεών διαχρονικά....
Τα Αρχαιολογικά ευρήματα πολλά από τότε ....έμπαινες στις αυλές και όλο κάτι
θα έβλεπες από μάρμαρο ή πέτρες όπως έλεγαν.
Η αλήθεια είναι λίγο να έσκαβαν για να φυτέψουν κανένα κατιφέ κάπου θα βάραγε το σκαλιστήρι.
Τώρα το καλοκαίρι από το πρωϊ οι Αέρηδες έχουν πολλούς επισκέπτες
από όλα τα μέρη του κόσμου.
Ανηφορίζουν στην συνέχεια προς την Ακρόπολη και περνούν ανάμεσα από
τα διατηρητέα.
Υπάρχουν και πολλά που δεν έχουν συντηρηθεί ....μένουν γερόντια .
Έχουν μάθει από τους προγόνους τους να είναι ευγενικοί με τους ξένους...
Τους καλημερίζουν...τους χαμογελάνε ....πολλές φορές τους προσφέρουν
από το σπιτικό γλυκό του κουταλιού όταν σταματούν για να πάρουν φωτογραφίες
την αυλή τους....και ποζάρουν ευχάριστα.
Αυτός είναι ο Έλληνας ...έτσι ήταν ...ποτέ δεν άλλαξε....
Υπάρχουν και τα ευτράπελα όταν ο ξένος κάτι λέει στην γλώσσα του στην γερόντισα και εκείνη τον ευχαριστεί χωρίς να καταλαβαίνει αλλά είναι σίγουρη ότι ήταν για καλό.
Ρώτησα μια φορά μια γιαγιά στα Αναφιώτικα πόσες φορές έχει φωτογραφηθεί από ξένους....
"ούουουου αμέτρητες...." και έσκασε στα γέλια σκεπάζοντας το πρόσωπό της
από ντροπή.

Πίσω στα παλιά


Πώς καθιερώθηκαν τα «καλαμάκια» των αναψυκτικών στην Αθήνα

ΓΙΑΝΝΑΚΗ_ΚΑΦΕΝΕΙΟΓράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς
Υπάρχουν συνήθειες της καθημερινότητάς μας που δεν γνωρίζουμε πότε καθιερώθηκαν. Όπως είναι το «καλαμάκι» με το οποίο απολαμβάνουμε το αναψυκτικό ή τον καφέ μας. Κάποτε δεν ήταν τόσο κοινό και τόσο διαδεδομένο. Μας ήρθε από την Ευρώπη και πρωτοεμφανίστηκε στην Αθήνα την άνοιξη του 1888, ως καινοτομία αριστοκρατικής χρήσης. Εισήχθη σε ένα από τα πλέον γνωστά καφενεία της εποχής, το περίφημο Καφενείο του «Γιαννάκη», στο Σύνταγμα και συγκέντρωνε τον πιο εκλεκτό και ζωηρό κόσμο της εποχής.
Η είδηση που αναγραφόταν στις εφημερίδες ανέφερε πως «νέα προσετέθη απόλαυσις περί της οποίας ομιλούσιν ενθουσιωδώς οι πολυπληθείς πελάται του ζαχαροπλαστείου». Η νέα απόλαυση, σύμφωνα πάντα με τα δημοσιεύματα, «συνίσταται εις μικρά εξ αχύρου σωληνάρια, διά των οποίων ροφάτε το σιρόπι σας ή το παγωτόν σας, ήσυχα-ήσυχα, διά τρόπου, όστις, ενώ προξενεί ευχαρίστησιν, συντελεί τα μέγιστα και εις την υγείαν»! Τα πρώτα «καλαμάκια» ήταν αχυρένια εξωτερικά και είχαν εσωτερικά πεπιεσμένο χαρτί.
Άλλο πάλι δημοσίευμα ήθελε τα «καλαμάκια» να είναι «ένας διασκεδαστικώτατος, καινοτρόπος και τερψιλαρύγγιος ναργιλές»! Οι σχετικές διαφημίσεις πλημμύρισαν με κόσμο τα καθίσματα του «Γιαννάκη», οπότε σημειώθηκαν και οι απαραίτητες σε τέτοιες περιπτώσεις αντιδράσεις. Ξεφύτρωσαν εχθροί του νεωτερισμού φωνάζοντας και διαμαρτυρόμενοι πως τα «καλαμάκια διαφθείρουσι το φρόνημα και δεν αρμόζουν εις τους απογόνους του Μιλτιάδου και του Κανάρη»! Οι συζητήσεις διαδέχτηκαν η μία την άλλη, η Αστυνομία κλήθηκε να απαγορεύσει το νεωτερισμό, ενώ δεν έλειψαν και οι αναφορές στις συνήθειες του Παρισιού και του Λονδίνου. Μέχρι επερώτηση στη Βουλή ετοιμάστηκε.
Σιγά-σιγά τα καλαμάκια απέβαλαν το εξωτερικό αχυρένιο περίβλημά τους και κατέβηκαν από τον αριστοκρατικό τους θώκο για να φθάσουν στις ημέρες μας πλαστικά και πάμφθηνα.

σινε Αλάσκα



Ο κινηματογράφος Αλάσκα ήταν λαϊκό σινεμά που λειτούργησε από το 1939 μέχρι το 1980. Άνοιγε από το πρωί και πρόβαλλε δύο έργα με άφθονο μπουνίδι, σεξ και καράτε.
Πριν από το Αλάσκα, στο νούμερο 2 της Πατησίων, ήταν το ξενοδοχείο Έθνος και στο νούμερο 4 το ξενοδοχείο Πατρίς.

Η ανατίναξη του αρχηγείου της ΕΣΠΟ
Η φωτογραφία είναι έκθεμα του Τόπου Μνήμης της ΠΕΑΝ. Παρουσιάζει το κτίριο της ΕΣΠΟ, λίγη ώρα μετά το σαμποτάζ της 20ης Σεπτεμβρίου 1942. Δεξιά του ο κινηματογράφος Αλάσκα με το ξενοδοχείο Λευκάς και άκρη δεξιά το ξενοδοχείο Πατρίς.

Το Αλάσκα βρισκόταν στο νούμερο 6 της οδού Πατησίων. Στους επάνω ορόφους του κτιρίου ήταν το ξενοδοχείο Λευκάς. Η είσοδός του ήταν δίπλα από τον κινηματογράφο. Σύμφωνα με μαρτυρίες στην περίοδο της Κατοχής πάνω από το Αλάσκα στεγαζόταν και το υποθηκοφυλακείο.

Οι μαρτυρίες αφορούν την ανατίναξη των γραφείων της προδοτικής ΕΣΠΟ. Όταν τα μέλη του Ουλαμού Καταστροφών της ΠΕΑΝ οργάνωναν το σαμποτάζ, αναζητούσαν τρόπο ώστε να ανατιναχτεί το κτίριο χωρίς να επεκταθεί η φωτιά στο διπλανό του, γιατί η καταστροφή του υποθηκοφυλακείου θα ισοδυναμούσε με εθνική καταστροφή.
Το γραφεία της ΕΣΠΟ βρίσκονταν στο νούμερο 8 της οδού Πατησίων στη γωνία με τη Γλάδστωνος εκεί όπου παλιότερα ήταν το ξενοδοχείο Διεθνές. Το κτίριο επιτάχθηκε από τους γερμανούς για να δοθεί στη φιλοναζιστική οργάνωση. Το σαμποτάζ το κατέστρεψε ολοκληρωτικά.

Μέγα Ξενοδοχείο Μασσαλίας-Grand Hotel De Marseille 1912 copy.jpg
Μέγα Ξενοδοχείον Μασσαλίας-Grand Hotel De Marseille, Πατησίων 12. Φωτογραφία από το αρχείο του ΕΛΙΑ.

Το όμορφο κτίριο της φωτογραφίας ήταν το Μέγα Ξενοδοχείον Μασσαλίας-Grand Hotel De Marseille και βρισκόταν στο νούμερο 12 της οδού Πατησίων. Το κτίριο στα δεξιά του, Πατησίων 10 και Γλάδστωνος, όπως προκύπτει από τη σύγκριση των δύο φωτογραφιών, κατεδαφίστηκε πριν από την Κατοχή για ν’ αντικατασταθεί με σύγχρονο κτίσμα.
Στο νούμερο 16 ήταν το ξενοδοχείο Άργος.

Αλάσκα 2014.jpg
Από το Google Earth.

Απ’ όλα αυτά τα κτίρια σήμερα εξακολουθεί να υπάρχει μόνον το κτίριο που βρισκόταν το Αλάσκα.