Παρασκευή, 12 Φεβρουαρίου 2016

Εν Αθήναις...κάποτε στα Πατήσια




Δεκαετία του ΄60 και η Ναπολιτάνα τύπου πίτσα πρίν βγεί και σαρώσει στο Τέρμα Πατησίων να τραβάει την νεολαία που στην συνέχεια πήγαινε παραδίπλα πού αλλού στην ΧΑΡΑ για καϊμάκι παγωτό χωνάκι.
Μετά φυσικά έβγαλε το ΕΚΜΕΚ που έμεινε στην ιστορία ...
Πολίτικο παγωτό από Πολίτες μαστόρους ....
Ουρές από μαθητές σχολείων της περιοχής που δεν ήταν και λίγα.
Ας τα θυμηθούμε....γυμνάσια-λύκεια 18ο...22ο αρρένων...Λεόντειο Λύκειο...16ο Θηλέων...ΗΦΑΙΣΤΟΣ τεχνική σχολή...ΜΙΧΑΗΛ ιδιωτικό...24 και 39 δημοτικά.
Διαφορετικά ωράρια για όλα αυτά τα σχολεία πρωϊνά...απογευματινά...βραδυνά για την τεχνική και η ΧΑΡΑ έγινε στέκι της νεολαίας για να γίνει αργότερα στέκι πολιτικών ηθοποιών επιχειρηματιών.
Το Τέρμα Πατησίων ήταν μια καλή αγορά κάποτε...
Μαγαζιά με ρούχα παπούτσια καλλυντικά κ.λ.π.
Είχε και τα σινεμά το χειμερινό ΑΡΜΟΝΙΑ το καλοκαιρινό ΚΑΜΕΛΙΑ δίπλα
το μαγειρείο της Ελευθερίας....πίσω την ταβέρνα του Κορρέ με τα κοτόπουλα
στην σούβλα το σπεσιαλιτέ το καλό βαρελίσιο κρασί τους κανταδόρους
με τις κιθάρες.
Ένας μικρός όμορφος κόσμος....
Το βιβλιοχαρτοπωλείο του ΑΓΑΠΗΤΟΥ με την γνώριμη μυρουδιά
του καινούργιου βιβλίου των τετραδίων του ΦΟΙΝΙΚΑ τα κίτρινα
με τις φωτογραφίες απ΄έξω.
Στην γωνία η ΟΑΣΙΣ το καφενείο στέκι των μεγαλύτερων της περιοχής
με θέα τον σταθμό του ηλεκτρικού με τα ξύλινα βαγόνια του και τον
γνωστό θόρυβο.
Στην Αγία Λαύρας τα νεοκλασικά και φυσικά η εκκλησία της Αγίας
Βαρβάρας .
Και ακόμα πίσω στα παλιά...
 εκεί με το ρέμα που κατέβαινε από Γαλάτσι
με το γεφυράκι που σε οδηγούσε στην Αγίου Αντωνίου όπου η Εριουργία
το εργοστάσιο που έδωσε για χρόνια δουλειά σε κόσμο και κυρίως
σε Μικρασιάτες που είχαν στήσει τις παράγκες τους κοντά εκεί.
Οι ευκάλυπτοι συμπλήρωναν την εικόνα και χρησίμευαν και για
γιατρικό τον χειμώνα με το κρυολόγημα.
Η γιαγιά θα έβραζε φύλλα του στην γκαζιέρα για τον κρυολογημένο
που θα έκανε εισπνοές σε συνδυασμό φυσικά...με τις βεντούζες.

"Παλιά γειτονιά
στο δρομάκι το στενό σου, 
Η κάθε γωνιά
για μια αγάπη μιλεί."

Πίσω στα παλιά

4 σχόλια:

  1. ..Μπράβο φίλε μου !! Μεσα σε λίγα λόγια δίνεις όλη την ατμόσφαιρα και το μεγαλείο της εποχής εκείνης στο τέρμα Πατησίων !!!
    ..Ξέχασες το βιβλιοπωλείο του Ρουχίτσα, μια στάση μετά το τέρμα... Σωτηριάδου η στάση..
    24 πρότυπο Δημοτικό σχολείο, - θυμάμαι τον Αλαβάνο του Συριζα, συμμαθητή, μετά 18 γυμνάσιο, - Γεωργιος Γεωργίου ο πρώτος Γυμνασιάρχης , στο νεοκλασσικό με τα προκατασκευασμένα δίπλα, την ΑΝΤΖΕΛΑ τον χειμερινό κινηματογράφο, και την Σαρανταπόρου χωματόδρομο, μάλιστα υπήρχε σχεδόν στο κέντρο του δρόμου πρίν την διαστάρωση Σαρανταπόρου -Πατησίων ένα ψηλό πεύκο, έπαιζε τον ρόλο του ενός δοκαριού, στο ποδόσφαιρο ...
    Απίθανες εποχές με πνοή και ζωή την κάθε στιγμή τους ... δεν ξεχνιούνται...
    αποτελούν για εμας τους παλιότερους πηγή ενέργειας ακόμα και δημιουργίας παρά τη ηλικία μας ..

    ΝΚ


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ο Γεωργίου γυμνασιάρχης ο Αλιφέρης γυμναστής η Δημητροπούλου φιλόλογος η Αγόρογλου.
    Αξέχαστα χρόνια τι να πρωτοθυμηθείς.
    Και το σπουδαιότερο όταν γυρίζεις πίσω νοιώθεις όμορφα !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Νομίζω, χωρίς να είμαι απόλυτα σίγουρος, πως ο κινηματογράφος ΑΝΤΖΕΛΑ, ταυτίζεται με την ΑΡΜΟΝΙΑ. Απλά η δεύτερη ήταν μετονομασία της πρώτης.
    Επαλήθευσε ή διάψευσε. Η μνήμη ξεθωριάζει με τον χρόνο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλημέρα!
    Έχω φάει ώρες σε αυτούς τους κινηματογράφους.
    Στο Τέρμα Πατησίων ήταν η ΑΡΜΟΝΙΑ και μερικές στάσεις μετά η ΑΝΤΖΕΛΑ και παραδίπλα
    το ΠΙΓΚΑΛ και λίγο παραπάνω το ΣΕΛΕΚΤ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή