Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2016

Eν Αθήναις...πρίν από 43 χρόνια



Και αρχίζω από το τέλος ....
23/9/2013 βρέθηκε νεκρός στο Μοναστηράκι ο 73χρονος Νίκος Κοεμτζής....
Ο θάνατός του οφείλεται σε παθολογικά αίτια.....έγραψε ο τύπος.


25 Φεβρουαρίου 1973  ...για όσους θυμούνται  είχε σκοτώσει τρία άτομα

οι δύο ήταν αστυνομικοί και είχε τραυματίσει 7 ακόμα σε νυκτερινό κέντρο της Αθήνας για μια παραγγελιά....τραγουδούσε ο Καρουσάκης...
"Τα δυό σου χέρια πήρανε βεργούλες και με δείρανε...."
Καταδικάστηκε εις θάνατον....μετά σε ισόβια και το ΄96  βγήκε από την φυλακή....
Πουλούσε την βιογραφία του σε ένα τραπεζάκι στην Πλατεία Μοναστηρακίου
και στην Ευελπίδων.....






Ο ένας από τους δολοφονημένους ήταν φίλος μου.

Ήσυχο...ήρεμο παιδί....πάντα με το χαμόγελο.....
Κάναμε πολύ παρέα.....μου είχε πεί να πάω και εκείνο το βράδυ
να πάμε να ακούσουμε τον Καρουσάκη....δεν πήγα ....
Συνόδευσα την σωρό του στην ιδιαίτερη πατρίδα του.....
ήταν πολύ νέος.....
Οι εκδοχές στην συνέχεια για την πράξη του Κοεμτζή πολλές....
Έγραψαν ειδικοί...¨ειδικοί"....διάφοροι και αδιάφοροι.
Έγινε ταινία η ζωή του.....του συμπαραστάθηκαν λόγιοι....επώνυμοι....
Είπαν ότι ήταν κυνηγημένος από την αστυνομία....δεν τον άφηναν σε χλωρό κλαρί....
Ο φίλος μου ανέβηκε στην πίστα να χωρίσει τον Δήμο Κοεμτζή τον αδερφό του Νίκου
που πλακωνότανε με έναν άλλον....το ζεϊμπέκικο ήταν παραγγελιά του Δήμου....
Θόλωσα....είπε ο Νίκος στην απολογία του....νόμιζα ότι έσφαζαν τον αδερφό μου....
Νόμιζε....και ανέβηκε και αυτός στην πίστα και σκόρπισε τον θάνατο....
Και πρίν από χρόνια σταμάτησα στο τραπεζάκι του στο Μοναστηράκι....
"Θέλετε βιβλίο....να σας γράψω αφιέρωση;"
"Δεν θέλω....πές μου τι ακριβώς αναφέρεις για εκείνο το βράδυ....σκότωσες
τόσους ανθρώπους   γιατί θόλωσες;...."
"...αλήθεια ...μετάνοιωσες...."
"Ποιός είστε;"
Του είπα....."...ξέρεις ήταν πολύ νέος και η μάνα του με ρώτησε στην κηδεία του....
γιατί τον σκότωσαν...ήταν καλό παιδί....και δεν άντεξε και λιποθύμησε...."
"Περάσανε πολλά χρόνια....." μου είπε.....τίποτα άλλο.....
Έζησε 40 χρόνια περισσότερα από τον φίλο μου.

Πίσω στα παλιά

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου