Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2016

Εν Αθήναις...τα παραγκάκια με τα βιβλία





Δεν ήταν δωρεάν κάποτε τα σχολικά βιβλία....αργότερα άρχισαν να τα μοιράζουν
με προϋποθέσεις....δηλαδή μόνον στους καραφτωχούς λές και οι περισσότεροι
ήταν εύποροι.
Ειδικά τα πράγματα δυσκόλευαν στον οικογενειακό προϋπολογισμό στο Γυμνάσιο
όταν ο καθηγητής ζητούσε και εργασίες από εξωσχολικά βιβλία.
Άντε να το αγοράσεις καινούργιο...
Χημεία....φυσική...άλγεβρα...
Πήγαινες δίπλα στην οδό Μασσαλίας όπου υπήρχαν τα υπαίθρια βιβλιοπωλεία.
Μικρές παράγκες με μεταχειρισμένα....αλλά σε καλή κατάσταση όπως έλεγε
ο βιβλιοπώλης.
Σε χαμηλή τιμή και με την υπόσχεση ότι θα το ξαναγόραζε από εσένα ο έμπορος
αρκεί να το διατηρούσες σωστά.
Αυτές οι παράγκες βοήθησαν πολλά παιδιά να σπουδάσουν.
Εντύπωση βέβαια σου έκαναν οι γνώσεις των βιβλιοπωλών....
απ΄έξω και ανακατωτά γνώριζαν τους τίτλους ....
Σε κάποια βιβλία υπήρχαν και σημειώσεις από τους προηγούμενους κατόχους
που σε βοηθούσαν στα πρόχειρα διαγωνίσματα.
Με τα χρόνια φύγανε οι παράγκες με τα βιβλία και οι βιβλιοπώλες.

Πίσω στα παλιά


2 σχόλια:

  1. Έχεις χάσει επεισόδια. Η πρώτη πιάτσα των υπαίθριων βιβλιοπωλείων ήταν επί της Ασκληπιού. Στον τοίχο του τότε λεγόμενου "Πολιτικού Νοσοκομείου, η Ελπίς" που ανήκε στον Δήμο, και έπιανε με διάφορα κτίσματα όλο το τετράγωνο, (Ακαδημίας, Ασκληπιού, Σόλωνος και Μασσαλίας). Μετά άνοιξε ο χώρος, έγινε πλατεία και πολιτιστικό κέντρο και τα πατροπαράδοτα παλαιοβιβλιοπωλεία πλάγιασαν στην οδό Μασσαλίας, όπου,στην αρχή, ήταν το... νεκροτομείο, ενώ τώρα ο χώρος ανήκει στο Πανεπιστήμιο, τη Νομική. Θυμάμαι εμβληματικές φιγούρες των "κρυμμένων θησαυρών" με τις μικρές ντουλάπες, όπως του Τσόνγκα, των αδελφών Θεοχαρίδη, του Τριανταφύλλου και άλλων, που τώρα τα ονόματα μου διαφεύγουν. Ως τέτοιος ξεκίνησε κι ο πατέρας μου, προπολεμικά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Είπαμε είσαι βιβλιοθήκη από μόνος σου !

    ΑπάντησηΔιαγραφή