Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2016

Ομιχλούδης...ο Νεφελούδης !



«Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι» έλεγε το γνωμικό και μάλλον ταιριάζει 
γάντι στην περίπτωση του γενικού γραμματέα του Υπουργείου Εργασίας Ανδρέα Νεφελούδη.
Αφορμή η σημερινή του ανάρτηση στο Facebook, για την συγκέντρωση των «Παραιτηθείτε».
Ένα κείμενο που ξεπέρασε τα όρια του κακού γούστου και της πολιτικής
 αντιπαράθεσης, κάνοντας λόγο για «προσοχή στα καλσόν» και συμμετέχοντες που «αν τους γυρίσει κανείς ανάποδα, θα πεταχτεί από τις τσέπες τους το μισό χρέος της χώρας». 

Είναι να αναρωτιέται κανείς αν ο Ανδρέας Νεφελούδης συνυπήρξε ποτέ στο ίδιο
 κόμμα με τον Λεωνίδα Κύρκο και αν εμπνεόταν μια φορά κι έναν καιρό από τα ιδανικά της ανανεωτικής αριστεράς. Διότι με τη σημερινή του ανάρτηση δείχνει να βολεύεται καλύτερα στις εξέδρες των φανατικών στα ποδοσφαιρικά γήπεδα παρά στον πολιτικό στίβο. 

Κι όλα αυτά τη στιγμή που το αντικείμενό του, οι εργαζόμενοι δηλαδή, δεν περνάνε
 και τις καλύτερες μέρες τους με την σειρά μέτρων της κυβέρνησης. Ίσως σε αυτούς θα έπρεπε να στρέψει το αποκλειστικό ενδιαφέρον του και να μην ασχολείται με τα
 καλσόν και τις τσέπες των άλλων. Εκεί είναι άλλωστε οι ανάγκες οι επείγουσες
 και όχι στις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας του Συντάγματος.
Με εκτίμηση,
Ο θείος

==================================================================

Όταν ο Νεφελούδης έβριζε τον Τσίπρα – Ο ΑΛΕΞΗΣ, 

οι λεκτικοί προπηλακισμοί και οι πολιτικές απουσίες

Τότε έβριζε ως ανεύθυνο τον Τσίπρα σήμερα έχει καρέκλα γενικού γραμματέα ο Ανδρέας Νεφελούδης

Ο Ανδρέας Νεφελούδης που σήμερα εμφανίζεται ως προστάτης της πολιτικής Τσίπρα-Καμμένου, πριν από λίγο καιρό ήταν εκείνος που στοχοποιούσε τον πρωθυπουργό και τον έβαζε στο κάδρο των υποκινητών της βίας, των τραμπουκισμών και του αντιμνημονιακού αγώνα.
Ενός αγώνα που διεξάγονταν, όπως χαρακτηριστικά λέει ο Ανδρέας Νεφελούδης, «με τη μέθοδο της πολιτικής παρέμβασης, δηλαδή τον λεκτικό ή φυσικό προπηλακισμό, τον λεκτικό ή και φυσικό τραμπουκισμό και την κατρακύλα στη συμμαχία με λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις όπως οι οπαδοί ποδοσφαιρικών ομάδων που διαμαρτύρονται για τον προφυλακισμένο πρόεδρό τους, τις ανατρεπτικές δυνάμεις του 666 και λοιπούς που συμπληρώνουν το ενιαίο ιδεολογικό κάδρο του δήθεν αντιμνημονιακού αγώνα τους«.
Αυτά έλεγε για τους συντρόφους του που κατέβαιναν στις πλατείες τότε, ως στέλεχος της Δη. Αρ. ο σημερινός γ.γ. του υπουργείου Εργασίας, ενώ από τα βέλη του δεν θα μπορούσε να λείπει και ο Αλέξης Τσίπρας που «στο λεξιλόγιο του αλλά και στο αντιληπτικό του πεδίο δεν υπάρχει η λέξη ΕΥΘΥΝΗ και πολύ παραπάνω η φράση ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ»
Αλήθεια όμως, πώς μπορεί σήμερα ο Ανδρέας Νεφελούδης, μετά από όλα αυτά που είπε, να συνεργάζεται με τον ανεύθυνο Τσίπρα, τους τραμπούκους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και να βρίζει με φράσεις πεζοδρομίου όλους όσους θέλουν να διαδηλώσουν την Τετάρτη;
Διαβάστε αναλυτικά την άρθρο του Ανδρεα Νεφελούδη
 Ο ΑΛΕΞΗΣ, οι λεκτικοί προπηλακισμοί και οι πολιτικές απουσίες
 Αμέσως μετά από την δημοσίευση της δημοσκόπησης που φέρνει τη Δημοκρατική Αριστερά μπροστά από το ΣΥΡΙΖΑ, για πρώτη φορά από την ίδρυση του κόμματος μας, διάφοροι βουλευτές και λοιποί παράγοντες του ΣΥΡΙΖΑ άρχισαν την εξόρμηση απέναντι στη ΔΗΜΑΡ με τη γνωστή και προσφιλή μέθοδό τους, λάσπη, εξυπνακισμοί και χτυπήματα κάτω από τη ζώνη.
Καλά κρατεί το κόμμα αυτό, όπου η δημοκρατία, ο δημοκρατικός δρόμος για το σοσιαλισμό, η Ευρώπη, ο πλουραλισμός εξέλιπαν και αποτελούν πλέον άγνωστες λέξεις, με την νέα μέθοδο πολιτικής παρέμβασης, δηλαδή τον λεκτικό ή φυσικό προπηλακισμό, τον λεκτικό ή και φυσικό τραμπουκισμό και την κατρακύλα στη συμμαχία με λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις όπως οι οπαδοί ποδοσφαιρικών ομάδων που διαμαρτύρονται για τον προφυλακισμένο πρόεδρό τους, τις ανατρεπτικές δυνάμεις του 666 και λοιπούς που συμπληρώνουν το ενιαίο ιδεολογικό κάδρο του δήθεν αντιμνημονιακού αγώνα τους.
Αγαπητέ Αλέξη, ίσως στο λεξιλόγιο αλλά και στο αντιληπτικό σου πεδίο δεν υπάρχει η λέξη ΕΥΘΥΝΗ και πολύ παραπάνω η φράση ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ, γιατί πως αλλιώς να εξηγηθεί η απουσία οποιασδήποτε σκέψης για το αύριο, για την ελπίδα και τη προοπτική ανατροπής και αλλαγής που ζητά ο κάθε Έλληνας πολίτης. Πως αλλιώς να εξηγηθεί η μόνιμη καταγγελιολογία κατά πάντων χωρίς καμία μα καμία πρόταση διεξόδου.
Λες και αυτές τις μέρες δεν έχει συμβεί τίποτα σε αυτό το τόπο, λες και όλα κυλούν με κέντρο το αντιληπτικό πεδίο του Αλέξη (από εδώ κοντά μέχρι εκεί δίπλα…), λες και η νοητική ακινησία ή ο διαγκωνισμός με το ΚΚΕ στο ποιος θα βγει πιο μακριά από τη πραγματικότητα αποτελούν πλαίσιο πολιτικής.
Δεν σκοπεύω σε αυτό το κείμενο να απαντήσω επί της ουσίας στα φληναφήματα του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, ας κοιτάξει για μια ακόμη φορά την δημοσκοπική ιστορία του ΣΥΝ που επαναλαμβάνεται ως ιστορικό εκκρεμές, ας ασχοληθεί με τον πλούτο των διαφορετικών μέχρι απόλυτης ασυνεννοησίας απόψεων στο χώρο του και ας αφήσει τους λεκτικούς τραμπουκισμούς απέναντι στη ΔΗΜΑΡ, εκτός και αν αυτοί αποτελούν γενετικό αποτύπωμα, οπότε τζάμπα … οι κουβέντες.
Το κρίμα και γαμώτο όμως έρχεται από έναν άλλο βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, τον παρολίγο «δικό» μας Δ. Παπαδημούλη, που αντί να σκεφτεί ολίγον αυτοκριτικά για την παράξενη στάση του την περίοδο της αποχώρησης μας από τον ΣΥΝ έρχεται και αυτός στην χορεία των αυτόκλητων συμβούλων της ΔΗΜΑΡ. Ευχαριστούμε Δημήτρη, αλλά κάτι άλλο περιμένουμε πρώτα από σένα και μετά τις νουθεσίες, εξήγησε μας ας πούμε πως συνυπάρχεις με τον αγαπητό κατά τα άλλα Π. Λαφαζάνη σε σχέση με την Ευρώπη και μετά ας προσπαθήσουμε να βρούμε ένα σημείο ΕΙΛΙΚΡΙΝΟΥΣ, αυτή τη φορά, επικοινωνίας.
Α. Νεφελούδης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου