Κυριακή, 24 Ιουλίου 2016

Εν Αθήναις...κάπου στου Ψυρρή



Όπου κι αν πάω ο νους μου διαρκώς τριγυρνά
μέσ' στα στενά της Αθήνας και στα καπηλειά της
και κάθε βράδυ τρικλίζοντας στα σκοτεινά
λέει μεθυσμένη η ψυχή μου απ' τα γιασεμιά της.

Λόντρα Παρίσι Νιού Γιόρκ Βουδαπέστη Βιέννη
μπρός την Αθήνα καμμιά σας καμμιά σας δε βγαίνει
γιατ' είναι πάντα γεμάτες με ρόδα οι ποδιές της
κι άσπρες δαντέλες τυλίγουν τις ακρογιαλιές της.

Έχει ομορφιές, χιλιάδες ζωγραφιές
και στις ανηφοριές τις γραφικές της
κάθε βραδιά κάτω από μιά μουριά
ο έρως ξενυχτά κλεφτά-κλεφτά.

Σε κατοικούνε Θεοί ξελογιάστρα μου Αθήνα
που κατεβαίνουν στην Πλάκα να πιούνε ρετσίνα
και ζαλισμένοι το βράδυ κολώνα-κολώνα
να κοιμηθούνε πηγαίνουνε στον Παρθενώνα.

Α! Α! Α! Ο Υμηττός λέει με κέφι στην Πεντέλη
Α! Α! Α! λέει η ρετσίνα στο βαρέλι.


Αυτοί οι στίχοι έχουν γραφτεί από τον αείμνηστο Μίμη Τραϊφόρο
για την Αθήνα.
Τα ταβερνάκια της Πλάκας παλιά ήταν γεμάτα με ξενύχτηδες
φίλους της ρετσίνας που κατηφόριζαν στην συνέχεια
ποδαράτοι για τις γειτονιές τους.
Ποιός φοβότανε τότε;
Κανένας.....
Έβλεπες και στο μισοσκόταδο κανένα πολιτσμάνο
σε καμμιά γωνιά έτοιμο να σε βοηθήσει αν τα ποτηράκια
που είχες πιεί ήταν περισσότερα από την αντοχή σου.
Και βρέθηκα κάπου στου Ψυρρή πρωϊ ανάμεσα σε μια
παρέα γηραλέων γκάγκαρων που εξακολουθούν
να κρατάνε Θερμοπύλες...μέσα στην Πρωτεύουσα.
Τους θύμησα το τραγούδι και έλαμψαν από χαρά τα πρόσωπά τους.
Και δώστου οι αναμνήσεις....τα ραντεβουδάκια κάτω από τον Βράχο....
τις Κυριακάδες στις αυλές με το ρεφενέ φαϊ.....τις εκδρομές
στο Φάληρο........
Και φτάσαμε στο σήμερα και συννεφιάσανε .......
Κυκλοφορούν μόνο πρωϊ και πάντα κοντά στο σπίτι....
Τους άφησα και συνέχισα την βόλτα....

Πίσω στα παλιά

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου