Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2016

Εν Αθήναις...τα πρωτοβρόχια





Το δωμάτιο της αυλής είχε και ένα τσίγκο προέκταση της σκεπής
για να προφυλάσει (!) την υπαίθρια κουζίνα....δηλαδή ένα πρόχειρο πάγκο
από παλιά σανίδια που είχε φιάξει ο παππούς ....
Έγραφαν επάνω ΟΥΝΡΑ ...από τα τρόφιμα που έστελναν
στην Ελλάδα οι κολλητοί μας......
Πάνω η γκαζιέρα...η κατσαρόλα δίπλα...το μπαρουτοκαπνισμένο  ηρωϊκό τηγάνι
και η κουτάλα....
Καλά τα πράγματα άνοιξη και καλοκαίρι....από το φθινόπωρο και μετά
τα "εντοιχιζόμενα της NEFF"  μπαίνανε στο δωμάτιο και έμεναν
 ο πάγκος και ο τσίγκος ορφανά.
Με την πρώτη βροχή νόμιζες ότι έμενες στο Μέγαρο Μουσικής....
Άρχιζε η πρώτη στάλα να σκάει στον τσίγκο και έδινε τον ρυθμό και μετά το κοντσέρτο σε πλήρη εξέλιξη.
Σου άρεσε όμως....είχαν αρχίσει και τα μαθήματα και φυσικά η έκθεση
με τι άλλο θέμα...." τα πρωτοβρόχια..."
Και ξεκίναγες να γράφεις  με το πρωτότυπο ...όπως και η υπόλοιπη τάξη...
" Ήρθαν και πάλι τα πρωτοβρόχια....με χαρά τα παιδιά φορούν τα αδιάβροχα
και τις γαλότσες και βγαίνουν στον δρόμο...."
Τώρα τις φωνές της μάνας και τις πρειδοποιήσεις δεν τις έγραφες...
"...πού πάς πάλι....τελείωσες τα μαθήματά σου...θα μου τα πείς μετά
και αν δεν τα ξέρεις....αλλοίμονό σου..."
Και τα έλεγες....κρατούσε η κακομοίρα το βιβλίο και εσύ έλεγες....
"....για διάβασέ το μου και από μέσα να σε ακούσω...."
Δεν είχε πάει σχολείο τα άκουγε και προσπαθούσε να θυμηθεί τι της είχες πει....δυσκολότερα τα δικά της χρόνια....τέλος πάντων έφυγε νωρίς και ξεκουράστηκε.

Πίσω στα παλιά





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου