Πέμπτη, 1 Σεπτεμβρίου 2016

Εν Αθήναις....ερχότανε το φθινόπωρο



Από τις γειτονιές της Αθήνας εκείνα τα χρόνια περνούσε και ο ασπριτζής.
Με την βούρτσα με το κοντάρι στον ώμο και τις μικρότερες στον τσίγκινο
κουβά....
"ο ασπριτζήηηης ...."
Πέρναγε με ασβέστη τις μάντρες και τις αυλές αλλά και το δωμάτιο
της οικογένειας με ώχρα.
Φυσικά τον χρησιμοποιούσαν και οι συναυλικοί οπότε έφευγε το βράδυ.
Το μεσημέρι έτρωγε με όλους στο κοινόχρηστο τραπέζι της αυλής
από το ρεφενέ φαγητό.
Συνηθισμένη εικόνα τότε...οι νοικοκυρές έβαζαν στην μέση τις κατσαρόλες
και ο καθένας έτρωγε ότι ήθελε με προτεραιότητα τα παιδιά που είχαν
τον πρώτο λόγο.
Στον ασβέστη έριχνε ώχρα (κίτρινο χρώμα) και το πέρναγε.
Στο άψε σβήσε η δουλειά... με λίγες δραχμές μπογιάτιζε την υγρασία
στο δωμάτιο και άλλαζε την μυρουδιά της μούχλας με αυτή του ασβέστη.
Η μυρουδιά αυτή δεν λέει να μου φύγει.....
Έμπαινε η υγρασία από τα κεραμίδια .......η θέρμανση αστείο ποσόν...
τι να σου κάνει το μαγκάλι και η γκαζιέρα με την λαμαρίνα και την
λεμονόκουπα για την μυρουδιά.

Πίσω στα παλιά

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου