Κυριακή, 18 Σεπτεμβρίου 2016

Εν Αθήναις....άσπρη μαύρη η φωτογραφία





Εκείνα τα χρόνια στην γειτονιά της Αθήνας τα απογεύματα και όταν είχε καλοσύνη
ο καιρός έβγαιναν στα πεζοδρόμια με τα σκαμνιά ...με τις καρέκλες....
Άλλοι διάβαζαν την εφημερίδα τους...άλλοι συζητούσαν....οι γυναίκες τα εργόχειρά τους.... τα παιδιά έπαιζαν....
Την ώρα αυτή της μάζωξης την γνώριζαν και ο πλανώδιος φωτογράφος με το στρίποδο.... ο τυροπιτάς με το καροτσάκι ποδήλατο....ο παγωτατζής το καλοκαίρι....
ο γανωματής....
ο παπλωματάς όταν φθινοπώριαζε για να τινάξει το μπαμπάκι στο παλιό πάπλωμα
και να γίνει παχύ για να χουχουλιάζεις καλύτερα....με την ντουντούκα
 ο καραγκιοζοπαίχτης για να αναγγείλει τις παραστάσεις του....
"....σήμερον ο Καραγκιόζης και ο κατηραμένος όφης..."
και ρωτούσαν οι μικρότεροι τις μανάδες τι είναι ο όφης....
Σκαλίζοντας τις παλιές φωτογραφίες βρήκα μια βγαλμένη από πλανόδιο φωτογράφο με το στρίποδο και το μαύρο πανί που έχωνε το κεφάλι του και φώναζε στους φωτογραφιζόμενους
"....χαμογελάστε....κοιτάτε ψηλά στο χέρι μου...." και για τα παιδιά....
"....να εδώ που βγαίνει το πουλάκι..."
Η φωτογραφία αυτή ήταν βγαλμένη στα σκαλάκια έξω στην αυλόπορτα στο παλιό
σπίτι με την αυλή με τα δωμάτια ....με τις οικογένειες και τους εργένηδες....
στην ουσία όλοι ήταν μια οικογένεια....
Μια κυρία της αυλής είχε φορέσει τα καλά της για να φωτογραφηθεί με τα παιδιά της μεγάλης οικογένειας.....
Μόνον για τον ένα γνωρίζω ότι κρατάει ακόμα Θερμοπύλες....
Το σπίτι φρόντισε να το απαλλοτριώσει η Εφορία Αρχαιοτήτων λόγω μεσοτοιχίας
με μεγάλο μας πρόγονο.

Πίσω στα παλιά


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου