Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2016

Εν Αθήναις...το χάρτινο καραβάκι



Μετά την βροχή στην γειτονιά της Αθήνας βγαίναμε στον χωματόδρομο με τα χάρτινα καραβάκια για αγώνες....
Πότε;
Χρόνια πρίν!
Στην άκρη που έτρεχε το νερό τα βάζαμε γράφοντας επάνω το όνομά μας...
Τα βοηθούσαμε όταν αναποδογύριζαν....
Πλατσουρίζαμε στα νερά και στις λάσπες για να τα ακούσουμε μετά
από τις μανάδες.
Υπήρχαν όμως και τα άσχημα....
Μετά την εμφύλιο και κάτω από το χώμα μετά την βροχή όλο και κάτι
μεταλλικό γυάλιζε....
Η περιέργεια των παιδιών όμως έφερνε κάποιες φορές την καταστροφή....
Στην καλύτερη περίπτωση θα έμενε χωρίς πόδι ...χωρίς χέρι....
Το μπάμ πάγωνε τους πάντες σε μεγάλη αχτίνα....
Μεγάλους πλέον αυτούς τους άτυχους τους έβλεπες να επαιτούν
στην Αιόλου ή να πουλάνε σακούλες για τα ρούχα και λεβάντα για τον σκώρο.
Δυστυχώς υπήρχαν και οι άλλοι που είχαν αποθηκεύσει όπλα και πυρομαχικά
στα πλυσταριά...στις αυλές...τόσο μυαλό είχαν.
Ας μείνουμε όμως στο ευχάριστο ταξίδι των παιδικών χρόνων
με το χάρτινο το καραβάκι.

Πίσω στα παλιά




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου