Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2016

Εν Αθήναις.....με αριστερή Κυβέρνηση !






Ψέκασαν με χημικά τους συνταξιούχους για να μην φτάσουν στο Μέγαρο Μαξίμου
προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για τις συνεχείς μειώσεις των συντάξεών τους !

==============================================

Με ξύλο, χημικά και δακρυγόνα απομάκρυναν τους διαδηλωτές τα ΜΑΤ, λίγη ώρα πριν την ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.

==================================================================


Ντροπή σου....παραιτήσου !!!!!

=======================================

...και πίσω στα παλιά

Kατάργηση των ΜΑΤ και απαγόρευση των χημικών από τον ΣΥΡΙΖΑ

10. Σεπτεμβρίου, 2014 
syriza_grafeia
Τις θέσεις του κόμματος για την Ελληνική Αστυνομία έδωσε στη δημοσιότητα και προς δημόσια διαβούλευση ο ΣΥΡΙΖΑ.

Μεταξύ άλλων ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει και θα υλοποιήσει αναλαμβάνοντας τη διακυβέρνηση της χώρας την άμεση κατάργηση των ΜΑΤ και την ενοποίηση των ομάδα ΔΙΑΣ, ΖΗΤΑ και ΔΕΛΤΑ με παράλληλη απαγόρευση εμπλοκής τους σε διαδηλώσεις και συγκεντρώσεις πολιτών. Επίσης προτείνει την άμεση απαγόρευση χρήσης χημικών ουσιών (δακρυγόνων κλπ)....
=======================================================================
Ένα τραγούδι θα σας πω σαν το νερό
γι όσους πολέμησαν κι αντέχουνε ακόμη
θα πρεπε να το είχα γράψει από καιρό
γι αυτό και πρώτα ταπεινά ζητώ συγνώμη

Σε ένα ιατρείο μικρό της γειτονιάς

πήγα να βγάλω κάτι ακτινογραφίες
κι είδα ανθρώπους μιας παλιότερης γενιάς
που περιμέναν του γιατρού τις οδηγίες

Είχε ησυχία λες και μπήκα σε ιερό

κι είχανε όλοι του πατέρα μου τα χρόνια
ο γέρος μου έχει πια πεθάνει από καιρό
μα είχε προλάβει να χαρεί τρία εγγόνια

Με τρόπο έριξα μια γρήγορη ματιά

τέτοιο κατάντημα δεν είχα δει ποτέ μου
κι όλα αυτά τα ξεχασμένα γηρατειά
θα είναι σκέφτηκα ανάπηροι πολέμου

Ο ένας είχε το ένα πόδι του λειψό

άλλος το χέρι του δεμένο και πονούσε
ο τρίτος φόραγε κολάρο στο λαιμό
κι ένας άλλος την κυρά του κουβαλούσε

Ο νους μου πήγε στον πατέρα μου ξανά

τότε που μου έλεγε τα βράδια ιστορίες
σαν να είναι τώρα τον θυμάμαι να πονά
και να μιλάει για νεκρούς και τραυματίες

Κι όλοι αυτοί για την δική μου λευτεριά

έζησαν χρόνια κατοχής και τυραννίας
ήταν κορίτσια και αμούστακα παιδιά
και πολεμούσαν στα βουνά της Αλβανίας

Μου είχαν χαρίσει μια ελεύθερη ζωή

κι ότι κι αν ήμουν σε εκείνους το χρωστούσα
κι ήτανε μες τα γηρατειά τους τόσο απλοί
ούτε παράσημα φορούσαν ούτε λούσα

Πρόσωπα τίμια χωρίς εγωισμό

κι αν μες το πόλεμο τα πάντα είχαν χάσει
με ένα χαμόγελο και λίγο σεβασμό
όλα όσα τράβηξαν θα τα είχανε ξεχάσει

Ένιωσα ξάφνου μια τεράστια ντροπή

έσκυψα κάτω και είχα χάσει την μιλιά μου
μου ήρθανε δάκρυα και κρατήθηκα πολύ
και ευτυχώς που είχα μαζί μου τα γυαλιά μου

Ένα τραγούδι θα σας πω σαν το νερό

γι όσους πολέμησαν και πολεμούν ακόμη
θα πρεπε να το είχα γράψει από καιρό
γι αυτό και πάλι ταπεινά ζητώ συγνώμη...

Μουσική, λόγια, ερμηνεία: Γιάννης Μηλιώκας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου