Κυριακή, 19 Μαρτίου 2017

Εν Αθήναις...πάμε στην " ΑΛΑΣΚΑ "

φωτογραφία από Ταινιοθήκη

Το σινεμά αυτό ήταν Πατησίων αρχές...    ΑΛΑΣΚΑ...
Πιστεύω ότι ελάχιστοι άρρενες Γκάγκαροι δεν το είχαν επισκεφθεί.
Δύο ταινίες μαζί με ένα εισιτήριο...
Άρχιζε από το πρωϊ οπότε βόλευε τα σκασιαρχεία....
Πρίν μπείς στην αίθουσα έβλεπες τα κασελάκια των λουστράκων στην γωνιά.
Και αυτοί ψυχή είχαν....
Δεν είχε εξώστη....
Έτσι και κοβότανε η ταινία γινότανε χαμός....φωνές...
"...χασάπηηηηη..."
Και προσπαθούσε ο φουκαράς ο μηχανικός να συνεφέρει την χιλιοπαιγμένη
κόπια.
Δεν άργησαν όμως να κάνουν εμφάνιση και οι ανώμαλοι της Ομόνοιας.
Άρρωστη ράτσα με προτίμηση τα νεαρά αγόρια....
Καθόντουσαν δίπλα σε αυτά που ήταν μόνα τους....οι σκασιάρχες ήταν ομάδα
οπότε ήταν δύσκολο για αυτούς να πλησιάσουν.
Άκουγες λοιπόν φωνές την ώρα της προβολής και ηχηρά χαστούκια.
Ανάβανε τα φώτα αλλά ο άρρωστος είχε φροντίσει να εξαφανιστεί.
Δεν άργησε το Δ΄Παρ/μα της Ομόνοιας να στέλνει άτομο στις προβολές
που συνήθως έφευγε αγκαζέ...με "πελάτη" του αυτόφωρου.

Πίσω στα παλιά



2 σχόλια:

  1. Ήταν άνοιξη του '58. Λίγο πριν από τις εξετάσεις του Ιουνίου, οπότε τα μαθήματα χαλάρωναν και η μεγάλη σχολική τσάντα δεν ήταν απαραίτητη. Το Βαρβάκειο στην οδό Κωλέττη, από την πίσω πλευρά της Πλατείας Κάνιγγος. Κλασσική κοπάνα με τον φίλο και συμμαθητή μου, αείμνηστο Αλέκο Φουφρή και προορισμός το "Αλάσκα". Πρό της εισόδου, βγάλαμε τις μπλούζες και μείναμε με τις φανέλες. Το καλύτερο πιστοποιητικό εργατικής λαϊκότητος και απόλυτο πασπαρτού στα... "αυστηρώς ακατάλληλα"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Eυτυχώς που υπάρχουν οι αναμνήσεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή