Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

Εν Αθήναις...ο κράχτης




Στην στοά της Σταδίου εκείνα τα χρόνια είχε μαγαζιά με Αμερικάνικα είδη....
Απέναντι από τον ΛΟΥΜΙΔΗ.
Είχε ψώνιο ο Έλληνας με τα made in usa.....
Εσώρουχα αντρικά με σήμα τα φρούτα...φανέλες....και κυρίως τζήν.
Με τσουβάλια λαθραία ερχόντουσαν στο λιμάνι του Πειραιά και στην συνέχεια
οι κοντραμπατζήδες (λαθρέμποροι) τα έμπαζαν στην Αθήνα.
Έξω από τα μικρά μαγαζάκια αυτά μοστράριζαν το εμπόρευμα και το κρεμούσαν
ψηλά με κοντάρια....
Απαραίτητος και ο κράχτης που προσπαθούσε να βάλει μέσα τον πελάτη
ακόμα και σηκωτό.
"...πέρασε μέσα να δείς...να δοκιμάσεις...θα τα βρούμε στην τιμή...είναι γνήσιο
Αμερικάνικο..."
Έπαιρνε ποσοστά από τις πωλήσεις ....δεν είχε μισθό στην καλύτερη περίπτωση
του κολλάγανε ένσημα οι μαγαζάτορες.
Ένας από αυτούς ήταν και ο Γιάννης....γεροντοπαλίκαρο που έμενε με μια θεία του στο Μεταξουργείο.... έπαιρνε και αυτή μια μικρή σύνταξη και τα βολεύανε.
Πάλευε ο φουκαράς να μπάσει πελάτη στο μαγαζί....ήταν γλυκομίλητος
πάντα με το χαμόγελο και με φοβερή υπομονή.
Τον έτρωγε το αγιάζι της στοάς τον χειμώνα...το καλοκαίρι είχε δροσιά.
Με τα χρόνια τα λαθραία δεν είχαν λόγους ύπαρξης αφού η αγορά γέμισε
τζήν Ελληνικής ραφής.
Η θεία του Γιάννη πέθανε και η σύνταξή του δεν έφτανε ούτε για να φάει.
Περνούσε από την στοά και καθότανε έξω από το κλειστό μαγαζί με το ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ....
Στο γηροκομείο δεν έζησε πολύ...του έλειπε η στοά.

Πίσω στα παλιά




2 σχόλια:

  1. Θα πρέπει να ήταν άνοιξη του '55 ή '56. Στη, Στοά Ορφανίδη, ανεβαίνοντας από το Ριβολί αριστερά, υπήρχε ένα μικρό μαγαζάκι τρεις σπιθαμές. Πιό πολύ έφερνε με αποθήκη. Από εκεί αγόρασα με 100 δραχμές το πρώτο μου μακρύ παντελόνι τζήν, μάρκας Lee. Tου γύριζα 6 βόλτες ρεβέρ, γιά να μην σέρνεται στον δρόμο. Άτυχο γιατί μετά από λίγες ημέρες ο πατέρας μου του... έκοψε τα μπατζάκια πάνω από το γόνατο, μετά από μία... "διαφωνία" μας, (μαζί με μερικές λουριδιές γιά επιδόρπιο), θεωρώντας πως με το μακρύ παντελόνι πήραν τα μυαλά μου αέρα!
    "Συλλογικότητες" και "ακτιβισμοί" της εποχής!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Λίγο παραπάνω (στην στοά )από το μαγαζί αυτό με τα Αμερικάνικα του Βρώμα και του Μπακαλιάρου
    (τα παρατσούκλια τους) φίλοι μου που έχουν "φύγει" υπήρχε το μυροπωλείο
    που πρωτοέπιασα δουλειά από αγγελία στην βιτρίνα ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΜΙΚΡΟΣ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή