Κυριακή, 1 Ιουλίου 2018

Πατήσια-Λαμπρινή και πέρα






  • Πολύ παλιά φωτογραφία...Πατήσια ....μετά τον Εμφύλιο και την Ούλεν παραπέρα με όσα έγιναν και εκεί.
    Έκοβαν λαιμούς σαν να ήταν κοτόπουλα....αραδιασμένα τα πτώματα και περνούσαν οι συγγενείς να τα αναγνωρίσουν.
    Ο γείτονας ήταν τυχερός γιατί αναγνώρισε τον πατέρα του από το καπέλο...
    ήταν αστυνομικός εκεί στο τμήμα στο Γαλάτσι...
    Τώρα τι θυμήθηκα θα μου πείς αλλά όταν πήγαινες επισκέψεις εκείνα τα χρόνια αυτά άκουγες και το περίεργο ήταν ότι στο ίδιο τραπέζι ήταν φίλοι και γείτονες και από τις δύο παρατάξεις.
    Τσακωμούς δεν θυμήθηκα παρά μόνον αναμνήσεις τους και αναστεναγμούς και άντε εβίβα και οι νεκροί με τους νεκρούς και οι ζωντανοί με τους ζωντανούς.
    Η φωτογραφία  συμπτωματικά  είναι τραβηγμένη κοντά από το
     σπίτι-παράγκα του θείου ...εξοχικό το λέγαμε γελώντας.
    Ευθεία ο δρόμος που βλέπουμε σε έβγαζε στον ηλεκτρικό στα Άνω Πατήσια δηλαδή κάποια τσιγάρα δρόμος και χωρίς να βρέχει γιατί διαφορετικά πήγαινες γρηγορότερα γιατί σε έσπρωχνε το νερό.
    Εκεί και το φουγάρο ...δούλευε κόσμος...φιάχνανε οικοδομικά υλικά...
    Τι αναπνέανε και αυτοί οι άνθρωποι αλλά δεν είχαν παράπονο παρά μόνον βήχα...
    Δεν υπήρχαν πολυκατοικίες...αργότερα άρχισε ο οργασμός του εργολάβου με τα δάνεια που μοιράζανε οι τράπεζες.
    Η μια μονοκατοικία πρώην παράγκα πίσω από την άλλη έπεφταν υπέρ ορόφων...
    "...να πάρω ένα τριαράκι  και μια γκαρσονιέρα ....να παντρέψω την κόρη να μείνω στο άλλο..."
    Να και εκκλησία ο Άγιος Ανδρέας....να και το γηπεδάκι του Πατησιακού μπροστά από το θερινό σινεμά ΑΓΑΠΗ με ταινίες ποιότητος και αγιόκλημα όπου κρυβόντουσαν οι τζαμπατζήδες.
    Νοικοκυρεύτηκε και η γειτονιά του θείου....έπεσαν οι παράγκες έγιναν τα εξ αδιαιρέτου
    και φυλάγαμε τσίλιες τις Κυριακές που γινόντουσαν τα χτισίματα μήπως έρθει πολιτσμάνος και πάει στο αυτόφωρο τον εργολάβο κομάντο ειδικό στα άνευ αδείας.
    Δεν βαριέσε...κάτι πληρώσανε μετά και έγιναν όλα νόμιμα.
    Ωραία χρόνια !

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου