Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2018

Μετακατοχικά χρόνια








  • Τέλος και του εμφυλίου...Προσπαθεί η Αθήνα να μαζέψει τα κομμάτια της...
    Μαγαζιά ανοίγουν σιγά-σιγά και οι πρώτες ταμπέλες μπαίνουν δειλά δειλά για να
    τραβήξουν κόσμο.
    "Τρόφιμα εκλεκτά"..."το τέλειον"..."το άριστον"...
    Το ραδιόφωνο έχει βγεί από τις κρυψώνες και λειτουργεί κανονικά...
    Στην αυλή ακούγονται τραγούδια...το βράδυ μαζεύονται να ακούσουν
    αστυνομικές ιστορίες...θέατρο....
    Φτώχεια και των γονέων αλλά τουλάχιστον υπάρχει φαϊ στην κατσαρόλα και στο σχολείο οι σύμμαχοι έχουν στείλει γάλα σκόνη και τυρί για δεκατιανό.
    Οι δάσκαλοι είναι λίγοι και προσπαθούν να μάθουν γράμματα στα παιδιά...
    ενώνονται και τάξεις για ευκολία ενώ στο σπίτι η βοήθεια των γονέων ανύπαρκτη.
    Οι περισσότεροι περάσανε δύσκολα και το σχολείο άφησαν...
    Μικροί στην ηλικία με οικογένεια με παιδιά...
    Οι μανάδες είχαν και το ένα μπροστά στην ηλικία....17-18...
    Αδύνατα τα παιδιά...φόβοι για αρρώστειες...
    Φρέσκο γάλα από τον γαλατά με το γαϊδουράκι και την καρδάρα....παχύ με την πέτσα
    για βιταμίνες πολλές.
    Το απόγευμα ξεγυρισμένη φέτα ψωμί με λάδι ή με πελτέ....με θρεψίνη
    αλλά και ταχίνι από την Μικρασιάτη παππού.
    Το μουρουνέλαιο...γιατρικό  αλλά ήθελε κουράγιο για να το πιείς.
    Παιχνίδια δυσεύρετα...τα αυτοσχέδια κυριαρχούσαν στην γειτονιά...
    Σπαθιά από ξύλο από καλάμι....άλογο..."το καβάλησες το καλάμι"έλεγαν για κάποιον
    που είχαν πάρει τα μυαλά του αέρα.
    Αργότερα το πλαστικό έλυσε το πρόβλημα....τα απορρυπαντικά είχαν μέσα δώρα
    για τα παιδιά ....στρατιωτάκια...αυτοκινητάκια.
    Τα μαγαζιά γίνονται περισσότερα και μεγαλύτερα...η ζωή αρχίζει
    να αλλάζει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου