Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2018

Πάμε Ομόνοια





  • Φωτογραφία της Ομόνοιας αρχές του ΄60...κόσμος και κοσμάκης περνούσε χάζευε
    δούλευε με ή χωρίς ένσημα σε δουλειές κανονικές και του ποδαριού.
    Μια πλατεία που εξαπεκανέκαθεν δεν ήταν αστεία την χαρακτήριζαν ...το μικρό
    Χρηματιστήριο.
    Παραμονές αγώνων ποδοσφαίρου ντέρμπυ θα εύρισκες εισιτήρια στην μαύρη αγορά...
    "...έχω αριθμημένα σε καλές θέσεις...."με το αζημίωτο φυσικά αλλά οι φανατικοί
    δεν τα υπολόγιζαν αυτά...έδιναν και το βδομαδιάτικο αν χρειαζότανε.
    "....πολλά βάζετε πολλά παίρνετε...."φυσικά οι παπαπατζήδες με τον τσιλιαδόρο
    παραπέρα να φωνάζει "....σύρμα έρχεται η ρούνα..." (ο πολιτσμάνος δηλαδή).
    Τον άλλον με τα πολιτικά δεν τον έπαιρναν είδηση οπότε η συνέχεια στον γνωστό τους χώρο στο Δ'Παρ/μα Ασφαλείας πίσω από την πλατεία.
    Έξω από τα μαγαζιά αγγελίες με ΖΗΤΕΙΤΑΙ...έμπαινες σε έβλεπαν σε δοκίμαζαν
    καναδυό ημέρες και έμενες ή έφευγες.
    Αρχές Αθηνάς οι σαράφηδες με τις βιτρίνες με τα ροδάκια που αγοράζανε και πουλούσαν χρυσαφικά και ρολόγια.
    Είχαν βιβλίο αγοράς-πώλησης θεωρημένο από την Ασφάλεια...
    Παρακάτω ένα καφενείο που μαζευόντουσαν μουσικοί αρκετοί γνωστοί αργότερα.
    Επίσης καφενεδάκια έβλεπες στις γύρω στοές που έφιαχναν καφέ στο μπρούτζινο
    μπρίκι στην ζεστή άμμο.
    Ιεροτελεστία...δίπλα η κανάτα με βραστό νερό που έβαζαν και όχι κρύο...
    το ανακάτεμα και φυσικά το σερβίρισμα με λίγες ή πολλές ή χωρίς φουσκάλες....
    με ολίγη...γλυκό... μέτριο.
    Έμπαινες και ο καπνός ήταν σύννεφο....ποιός νοιαζότανε τότε για πρόληψη.
    "....μια ζωή την έχουμε..."
    Τα περίπτερα είχαν ταμπέλες με διαφημίσεις όπως ...."Μανταρίσματα..."και φυσικά
    ήταν απέναντι σε όροφο του μεγάρου η μανταρίστρα.
    Έφιαχναν και τις γυναικείες νάϋλον κάλτσες όταν έφευγαν οι πόντοι...δεν τις πετούσαν  τότε και φυσικά τα σκοροφαγωμένα.
    Πρωϊ στην Ομόνοια έβλεπες και τους οικοδόμους που περίμεναν να τους πάρουν
    για δουλειά.
    Με την ανοικοδόμιση της Αθήνας τα μεροκάματά τους ανέβηκαν στα ύψη...
    Πολλά τα περιστατικά τότε και κάποιες φορές με λίγη υπερβολή και χιούμορ.
    Καθόντουσαν στο καφενείο  έπαιζαν τάβλι και είχαν μια χειρόγραφη πινακίδα
    που έγραφε  ένα ποσόν που ήταν το μεροκάματο που ήθελαν.
    Όταν άνοιξαν τα σύνορα με την Αλβανία σοβάρεψαν τα πράγματα...
    Στην πλατεία περίμεναν για δουλειά πολλά εργατικά χέρια.
    Ο εργολάβος τους φόρτωνε στο βανάκι ...χωρίς παζάρια.
    Σήμερα δεν υπάρχουν οικοδομές ούτε οικοδόμοι σε αναμονή.
    Και ο ΜΠΑΚΑΚΟΣ είναι παρακάτω στην Αγίου Κων/νου...
    χάλασε το στέκι των ραντεβού.
    Το επάγγελμα που κυριαρχεί στην παλιά αυτή πλατεία σήμερα
    είναι του εμπόρου ναρκωτικών.
    Οι σκελετοί περιφέρονται ζητώντας μια βοήθεια για μια τυρόπιττα
    και κανείς δεν τους πιστεύει...βλέπουν τα βαποράκια που περιμένουν
    να τους τα πάρουν.
    Και μια από τις ατάκες σε σπαστά ή άπταιστα Ελληνικά που ακούς από αυτούς τους αδίστακτους "πωλητές"όταν κάποιος δυστυχισμένος τους πλησιάζει...
    "...έχεις λεφτά;".

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου